Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Dört Halife ve Cebrail (a.s.) için dünyada sevdirilen üç şey neydi? Büyüklerin dilinden fani dünyada sevdirilen hikmetli ölçüler.

Büyüklerden birisi şöyle demiştir: “Üç şey sıdk (doğruluk) ve peygamberlerin mertebesine yaklaşma alametlerindendir.

1. Altın ve gümüş yanında toprak gibi olacak şekilde dünya ve malın değerini kalpten çıkarmak.
2. İnsanlar ölmüş ve yeryüzünde tek başına kalmış gibi insanların övmesine ve yermesine aldırmayarak kalpten halkı görmeyi çıkarmak.
3. Dünyanın çocukları tokluk ve şehvetlere ulaşınca sevindikleri gibi açlık ve şehvetleri terk etmekte nefsin idâresini sağlam yapmak.”

Sonra sâliha ve güzel bir kadın, şehvetler cinsinden değil tasfiye sebeplerindendir.

Kadının kocasına muvâfakati/uygun olması dünya saâdetlerindendir. Nitekim Hz. Ali (r.a.) der ki: “Beş şey kişinin saâdetindendir: Zevcesinin kendisine muvâfakati, çocuklarının iyi olması, kardeşlerinin takvâ sâhibi olması, komşularının sâlih olması ve rızkının kendi beldesinde olması.” (14. Cilt sayfa 292-293)

BÎÇÂRELERİN SIĞINAĞI: NİYAZ, DERT VE MAKBUL DUA

Şeyh Davud Yemâni bir hastayı ziyarete gitmişti. Hasta, “Ey Şeyh, şifâ bulmam için bana duâ et” dedi. Şeyh şu cevabı verdi: “Asıl sen duâ et, zira bȋçâre olan sensin ve biçârelerin duâsına icâbet olunur. Çünkü onun niyâzı çoktur ve Hak sübhânehû ve teâlâ bȋçâreleri sever.”

Mesnevi’ de der ki:

Bu kadarcık çocuğu konuşmaya başlatan,

Niyâz ve derdiydi Meryem’in.

Nerde bir dert varsa devâ oraya gider.

Nerde yoksulluk varsa azık oraya gider.

Nerde bir müşkil varsa cevap oraya gider.

Nerde bir ekin varsa su oraya gider.

Hakk’kın huzurunda niyâzla yapılan bir yakarış,

Bir ömür secde ve namaz kılmaktan iyidir.

Güç kuvvet göstermeyi bırak da ağlayıp sızlamaya başla.

Merhamet bu ağlayıp sızlanmalara gelir a yoksul.

---

Darda kalanın duâsına perde yoktur. Mazlûmun duâsı geri çevrilmez. Her ecel/müddet yazılıp belirlenmiştir.

DÜNYADA SEVDİRİLEN ŞEYLER

Nefâisü’l-mecâlis’de der ki: “Bir hadiste: “Dünyanızdan bana üç şey sevdirildi: Güzel koku, kadın ve gözümün nuru namaz.” (Nesâi, İşretü’n-nisâ, 1; Müsned, III, 128, 199, 285 )

Ebu Bekir (r.a.) bunu duyunca şöyle dedi: “Yâ Rasûlallah! Bana da dünyadan üç şey sevdirildi: Sana bakmak, malımı senin huzurunda harcamak ve huzurunda oturmak.”

Ömer (r.a.) da dedi ki: “Dünyadan bana da üç şey sevdirildi:  Allah’ın dostlarına bakmak,  Allah düşmanlarını kahr u perişan etmek ve Allah’ın hududunu korumak.”

Osman (r.a.) da dedi ki: “Ey efendim, bana dünyadan üç şey sevdirildi: Selamı yaymak, yemek yedirmek ve insanlar uykuda iken geceleyin namaz kılmak.”

Ali (r.a.) da şöyle dedi: “Ey efendim, bana dünyadan üç şey sevdirildi: Kılıçla vurmak (cihad), yazın oruç tutmak, misâfire ikramda bulunmak.”

Bunun üzerine Cebrail (a.s.) geldi ve şöyle dedi: “Ey Efendim, bana da dünyanızdan üç şey sevdirildi: Yolunu şaşıranları irşâd etmek, miskinlere yardım etmek ve Rabbü’l âlemin’in kelamı ile ünsiyet.” Sonra Cebrail (a.s.) kayboldu, bir müddet sonra yıne geldi ve şöyle dedi: “Allah Teâlâ sana selam ediyor ve buyuruyor ki: “Dünyanızdan üç şeyi seviyorum. Asilerin gözyaşı, tevbe etmeyen günahkârlara azâp etmek, darda kalanların duasına icâbet etmek.” (14. Cilt sayfa 300-301-302)

ÖMÜR SERMAYESİ: MARİFET YOLUNDA UYANIKLIĞIN DEĞERİ

İmam Kuşeyrȋ  der ki: “Bir adamın iki öğrencisi vardı. Aralarında ihtilâfa düştüler. Birisi: “Uyku daha hayırlıdır. Çünkü insan o halde iken Allah’a isyan etmez.” dedi. Diğeri ise: “Uyanıklık daha hayırlıdır. Çünkü kişi Allah’ı o halde bilir/ tanır.” Sonra bu konuda şeyhin hakemliğine başvurdular. Şeyh onlara: “Uykunun üstün olduğunu söyleyen sana göre ölüm senin için yaşamaktan daha hayırlıdır. Uyanıklığın daha üstün olduğunu söyleyen sana göre de yaşamak daha hayırlıdır” dedi.

Bu hikâyede uzun hayatın ve uyanıklığın Allah Teâlâ’yı ma’rifeti tahsil için, O’nun tâatini güzelce yerine getirmek için sevimli ve değerli olduğuna işaret vardır. Çünkü hayır ehli ve hayır yolda olan kimse dışında ölümden sonra sevap ve terâkki yoktur. (14. Cilt sayfa 333)

Kaynak: Ahmet Başer, Altınoluk Dergisi, Sayı: 482

İslam ve İhsan