PEYGAMBERİMİZİN SON ÜÇ SÖZÜ

Peygamber Efendimiz, evladı ve neslinin akıbet endişesini son nefesine kadar duydu.

Efendimiz, nesil endişesini son nefesine kadar sürdürdü. Kızı Fâtıma ve diğer aile fertlerine vasiyetlerde bulundu. O’nun Refîk-i Âlâ’ya yolculuğu esnasında, son fırsatlarını da; nesilleri îkaz içinde nasıl değerlendirdiğini Enes (r.a.) şöyle anlatır:

“Vefâtı esnasında Resûlullah’ın yanındaydık. Bize üç defa; «Namaz husûsunda Allah’tan korkun!» dedi. Sonra da şöyle buyurdu:

«Emriniz altındaki insanlar hakkında Allah’tan korkun, iki zayıf hakkında Allah’tan korkun:

Dul kadın ve yetim çocuk. Namaz husûsunda Allah’tan korkun!» Sonra; «Namaz, namaz...» diye tekrar etmeye başladı. (Mübârek lisanları söylemez olunca bile) rûh-i mübârekleri çıkıncaya kadar bunu içten içe tekrar ettiler.” (Beyhakî, Şuab, VII, 477)

Efendimiz’den sonra Sahâbe-i Kiram da O’ndan aldıkları nasip ölçüsünde, aynı şevk ve usûl ile dâvâyı deruhte etti. Öz evlâtlarını; kendilerini Ashâb-ı Kiram kılan, yıldız yıldız hususiyetlerle terbiye ettiler. Evlâtları yanında; yetimlerin ve mevlâ denilen, İslâm’ın nurlu ışıklarını saldığı memleketlerin talihli evlâtlarının da maddî-mânevî terbiyesini üstlendiler. İlk büyük ilim-irfan nesilleri bu gayretlerin meyvesi oldu.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Nesil Endişesi, Erkam Yayınları

PEYGAMBER EFENDİMİZİN SON SÖZLERİ

PAYLAŞ:            

YORUMLAR

İlk yorumu yapan siz olun!

Yorum Ekle