Ravza'da Edebe Dikkat Etmenin Önemi

Ravza'da edebe dikakt etmenin önemi nedir? Osman Nuri Topbaş Hocaefendi anlatıyor.

İmam Mâlik, mezhebin imamı… Mescid-i Nebevî’de, mihrapta ders verirken Halife Ebû Ca‘fer Mansûr gelir, birtakım sorular sorar. İmam Mâlik cevap verir; fakat cevaplar halifenin pek hoşuna gitmez. Bunun üzerine halife sesini yükseltir. İmam Mâlik hemen onu uyarır ve der ki:
“Ey halife! Burada senden çok daha faziletli insanların üzerine Allah’ın hitabı inmiştir. Sahâbe bu mekânda bulunmuştur. Burada sesini kıs; yoksa amellerinin boşa çıkmasından korkulur.”

Bu ikaz, Cenâb-ı Hakk’ın şu ayetine dayanır:

“Ey iman edenler! Seslerinizi Peygamber’in sesinin üstüne yükseltmeyin… Yoksa siz farkında olmadan amelleriniz boşa gider.” (Hucurât, 49/2)

Osmanlılarda, Sultan I. Mahmud zamanında bazı yıkıntılar meydana gelince Yeşil Kubbe’nin yenilenmesi için mimarlar ve ustalar gönderilir. Bu mühendis ve mimarlar, kendilerine tevdi edilen bu son derece nazik vazifeyi, Efendimiz’in ruhaniyetini rahatsız edecek en ufak bir kabalığa ve edebe mugayir bir harekete mahal vermeden yerine getirmek isterler. Bunun için tamirat sırasında “Hiç dünya kelâmı konuşmayalım” diye karar alırlar.

Aralarında şöyle bir dil geliştirirler:
“Sen bana tuğlayı uzat” yerine “Allah” der,
“Su ibrisini uzat” yerine “Bismillah” der,
“Çekici uzat” yerine “Lâ ilâhe illallah” derler.

Böylece Yeşil Kubbe, yani Kubbe-i Hadra, adeta bir zikir meclisinin feyzi ve ruhaniyeti içinde inşa edilir. Bu şerefli hizmette bulunan ustalar, her taşı abdestli olarak, besmeleyle yerine koyarlar. Gürültü çıkmaması için çekiçlerine keçe bağlamaları da eşi benzeri görülmemiş bir edep ve ihtiram numunesidir.

Bütün bunlar bize de bir ders olmalıdır. Ravza’da mümkün mertebe dünyevî, boş sözlerden; zikir ve zaruret dışında konuşmaktan sakınmak gerekir. Bu, Resûlullah Efendimiz’e karşı bir edep borcudur. Nitekim Hucurât Sûresi’nde okunan ayetlerin muktezasınca Cenâb-ı Hak, Peygamber’ine karşı edepsizliğin amelleri boşa çıkarabileceğini haber vermektedir (Hucurât, 49/2).

Rabbimiz bizleri bu edebi kuşanan kullarından eylesin.

İslam ve İhsan