Müslümanın eşine Vermesi Gereken Değere Çok Kıymetli Bir Örnek

Peygamber Efendimiz’den (s.a.v.) eşlerimize vermemiz gereken değere dair ibretli bir hâdise ve çıkarılacak dersler...

Enes (r.a) Hz. Âişe ile ilgili çok hoş bir hâtırayı şöyle anlatır:

Peygamber Efendimiz’in çok güzel çorba yapan fârisî bir komşusu vardı. Bir gün Rasûlullah (s.a.v) için çorba yaptı ve onu davet etmeye geldi. Allah Rasûlü (s.a.v) Hz. Âişe’yi kastederek:

“–Bunu da davet ediyor musun?” diye sordu. Komşu “Hayır” dedi. Rasûlullah (s.a.v):

“–O zaman ben de gelmiyorum” buyurdu.

Komşu döndü tekrar davet etti. Rasûlullah (s.a.v) yine:

“–Bunu da davet ediyor musun?” diye sordu. Komşu yine “Hayır” dedi. Peygamberimiz de:

“–O zaman ben de gelmiyorum” buyurdu.

Komşu döndü tekrar davet etti. Allah Rasûlü (s.a.v) aynı şekilde:

“–Bunu da davet ediyor musun?” diye sordu. Bu sefer komşu “Evet” deyince kalktılar peşpeşe yürüyerek komşunun evine vardılar.[1]

Komşu, belki yemeği az olduğu için Efendimiz’e yetmez korkusuyla başkasını davet etmek istemiyordu ama Rasûlullah (s.a.v) de kendi doyup muhtereme vâlidemizin aç kalmasına gönlü râzı olmuyordu.

[1] Müslim, Eşribe, 139. Krş. Ebû Yaʻlâ, Müsnedü Ebî Yaʿlâ, thk. Ḥüseyin Selim Esed (Dımaşk: Dâru’l-Me’mûn li’t-Türâs̱, 1404), VI, 95.

Kaynak: Doç. Dr. Murat Kaya, Müminlerin Annelerinden 111 Hatıra

İslam ve İhsan