Kasas Suresinin 49. Ayeti Ne Anlatıyor?

Kasas suresi 49. âyet ne demek istiyor? İlahi kitapların en doğruyu gösteren rehberler olduğunu bildiren Kasas suresi 49. ayetin Arapçası, meali ve tefsirini yazımızda bulabilirsiniz.

Kasas sûresi 49. âyette şöyle buyruluyor:

Kasas Suresi 49. Ayet Arapça:

قُلْ فَأْتُوا بِكِتَابٍ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَٓا اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صَادِق۪ينَ

Kasas Suresi 49. Ayet Meali:

De ki: “Eğer doğru söyleyenler iseniz, Allah katından, doğruya bu ikisinden (Tevrat ve Kur’an’dan) daha çok ulaştıran bir kitap getirin de, ben ona uyayım.” (Kasas, 28/49)

EN DOĞRUYU GÖSTEREN REHBERLER: İLAHÎ KİTAPLAR

Bilgi:

Hz. Muhammed -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, müşriklere Kur’an’a tabi olmalarını söyleyince onlar Kur’an’ın hükümlerine karşı çıktılar. Hz. Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’e verilen kitabın Hz. Mûsâ -aleyhisselâm-’a verilen kitaba benzemesi gerektiğini iddia ettiler. Ancak, daha önce Hz. Mûsâ -aleyhisselâm-’a verilen kitabı da inkâr etmişler ve ‘bunlar birbirini destekleyen sihirdir’ demişlerdi. Oysa Allah katından gönderilmiş olan ilahî kitapların bozulmamış hâlleri, en doğruyu gösteren hidayet kaynaklarıdır. Ancak Kur’an-ı Kerim dışındaki diğer ilahî kitaplar zaman içerisinde tahrif edilmiştir. Kur’an-ı Kerim ise hiçbir zaman herhangi bir değişikliğe uğramayacaktır. Dolayısıyla, ona iman etmek ve tâbi olmak gerekir.

Mesaj:

İlahî kitaplar insanları kurtuluşa götürür.
Kitaplara iman, Allah’a imanın bir gereğidir.

Kelime Dağarcığı:

Sâdık: Dürüst ve güvenilir; söz ve davranışlarında doğru olan, verdiği sözü tutan.

Kaynak: Diyanet, Kur'an-ı Kerim'den Serlevha Ayetler

TEFSİR

Kasas Suresi 49. Ayet Tefsiri:

Rasûlüm! De ki: “Eğer doğru söylüyorsanız, Allah katından bu ikisinden daha doğru bir kitap getirin de ben de ona tâbi olayım!”
Eğer senin bu teklifini kabul etmezlerse, şunu bil ki onlar sadece nefsânî arzularına uymaktadırlar. Oysa Allah tarafından doğru yolu gösteren bir rehber olmaksızın sırf kendi nefsânî arzularına uyandan daha şaşkın ve sapkın kim olabilir? Şüphesiz Allah, zâlimler gürûhunu doğru yola iletmez.
Gerçek şu ki biz, bu ilâhî vahyi onlara birbiri ardınca ulaştırdık. Umulur ki düşünüp ders alırlar.

Eğer iddiâ ettikleri gibi Tevrat ve Kur’an sihir ise, sihir de insanlar tarafından yapılabilen bir şey olduğuna göre, onların, doğru yolu bu ikisinden daha iyi gösteren bir kitap getirmeleri gerekir. Böyle bir kitap getirdikleri takdirde, Peygamber bile dâvasından vazgeçip o kitaba tâbi olacaktır. Görüldüğü üzere, bir rakibe karşı ancak bu kadar müsâmahalı davranılabilir. Sadece bir kitap getirecekler, böylece mücâdele bitecek ve muhâlifler zafer ilan edebilecekler. Fakat siyerden öğrendiğimize göre bunu yapmaları mümkün olmamıştır; bundan sonra da mümkün olmayacaktır. O halde, hem peygamberin bu meydan okumasına kayıtsız kalıp, hem de imana yanaşmayanlar, Allah tarafından gelip doğru yolu gösteren bir rehebere değil, sadece kendi hevâ ve heveslerine uymaktadırlar. Oysa Allah’tan gelen doğru yol rehberini bırakıp, kendi hevâsına uyan kimseden daha şaşkın ve daha sapık kimse yoktur. Anlaşılan o ki, peygamber vasıtasıyla vuku bulan ilâhî davet karşısında sadece “iki yol” bulunmaktadır:

› O davete icâbet etmek, samimiyetle onu kabullenmek, nefsânî arzu ve isteklerden soyunarak kayıtsız şartsız o davetin gereklerine teslim olmak.

› Hakikate karşı direnmek, buna mukâbil nefsânî ihtiras ve arzulara uymak. Bunun ise gerçeği yalanlayıp bedbaht bir hayatı tercih etmek olduğu meydandadır.

Ancak burada problem ilâhî vahyin çerçevesini belirlediği nizamda ve gösterdiği yolda değil, o sisteme uymak istemeyen fertlerin kafa ve kalplerindedir. Bu bedbahtlar, böyle yapmakla en büyük zulmü işlemiş olmaktadırlar. Allah ise zâlimleri doğru yola eriştirmez. Şüphesiz ki “hak söz”ün ard arda ulaştırılması, ilâhî tâlimat ve ikazların peş peşe sunulması ile birlikte onların mazeret kapıları kapatılmıştır. Artık buna karşı ileri sürebilecekleri geçerli bir gerekçeleri ve inandırıcı bir delilleri kalmamıştır. Tek çare o hak söze kulak verip düşünerek gereken dersleri alabilmek ve bunların gereğini yerine getirebilmektir.

Kaynak: Ömer Çelik Tefsiri, kuranvemeali.com

İslam ve İhsan