Fussilet Suresi 9. Ayet Ne Anlatıyor?

Fussilet Suresi 9. ayet Arapça metni, meali ve tefsiri ile yeryüzünün yaratılışı, Allah’ın sonsuz kudreti ve yaratıcı olanın kulluğa en layık varlık olduğu vurgulanıyor.

Ayet-i kerimede şöyle buyrulur:

ALLAH’IN YARATMA KUDRETİ VE TEVHİD GERÇEĞİ

Fussilet Suresi 9. Ayet Arapça:

قُلْ اَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذ۪ي خَلَقَ الْاَرْضَ ف۪ي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُٓ اَنْدَادًاۜ ذٰلِكَ رَبُّ الْعَالَم۪ينَۚ

Fussilet Suresi 9. Ayet Meali:

De ki: “Gerçekten siz, yeri iki günde yaratanı inkâr edip O’na ortaklar mı koşuyorsunuz? O, âlemlerin Rabbidir.” (Fussilet, 41/9)

Bilgi:

Allah, zamandan ve mekândan münezzehtir. O, dünya hayatı için söz konusu olan gün, ay ve yıl gibi zaman kavramlarına bağlı değildir. Her şeye kâdir olan Rabbimiz, yeryüzünü iki aşamada yaratmayı takdir etmiştir. Birincisinde gökler ve yeryüzü bitişik iken ayrılmış, ikincisinde ise yeryüzü döşenmiş, yaşama uygun hâle getirilmiştir. Âyette, kâinatın Allah’ın yaratmasının eseri olduğuna inanmayanların küfre düştükleri haber verilerek, yaratmaya kadir olanın kulluk yapılmaya da layık olduğu vurgulanmaktadır.

Mesaj:

Rabbimiz Allah, her şeyi yaratan, yaratmaya devam eden ve rızıklandırandır.
Allah Teâla, bizleri yoktan var ettiği gibi öldükten sonra tekrar diriltecektir. Çünkü yoktan yaratan, tekrar diriltmeye de kadirdir.

Kelime Dağarcığı:

Yevmeyn: İki gün, iki aşama.

Endâd: Benzerler, denkler, ortaklar.

Kaynak: Diyanet, Kur'an-ı Kerim'den Serlevha Ayetler

TEFSİR

Fussilet Suresi 9. Ayet Tefsiri:

De ki: “Siz yeryüzünü iki günde yaratan Allah’ı inkâr edip de başkalarını ona denk mi tutuyorsunuz? Oysa O, bütün âlemlerin Rabbidir!”
O, yerin üstünde sağlam sarsılmaz dağlar yerleştirdi, orayı bereketli kıldı ve isteyip arayanlar için eşit olmak üzere oradaki rızıkları önceki iki günle birlikte toplam dört günde takdir etti.

Âyetlerde bahsedilen “gün”den maksat, bildiğimiz gün değil, başı ve sonu belli olmayan uzun “jeolojik devir”dir. Kur’ân-ı Kerîm’in başka âyetlerinde de haber verildiği üzere Allah Teâlâ, gökleri, yeri ve bunların içindekileri “altı gün”de yaratmıştır. (bk. Furkan 25/59; Kâf 50/38)

Bahsedilen altı gün burada tafsil edilir ve hangi günlerde neler yaratıldığı bir miktar daha detaylı anlatılır. Buna göre: Altı günden dördü yeryüzünün, yeryüzü üzerindeki dağların ve canlıların hayatlarını devam ettirmelerini sağlayacak hava, su, madenler, bitkiler, hayvanlar gibi geçim kaynaklarının yaratılıp hazırlanmasına ayrılmıştır.

Cenâb-ı Hak yeryüzüne öyle bir bereket vermiştir ki yüz binlerce yıldan beri en küçük canlıdan yüz binlerce canlı türüne mensup hadde hesaba gelmeyen mahlukât faydalandığı halde bu rızıklar bitip tükenmemektedir. Arayıp soranlar, ihtiyacı olanlar, varlığını devam ettirmek için gıda maddelerine muhtaç olan varlıklar, orada ihtiyacı ölçüsünde gıdasını bulabilmektedir.

İşte yeryüzünü ve içindekileri yaratan kuvvetin sahibi Allah, ins ü cin bütün varlıkların mâlikidir; kendisinden başka bütün varlıklar da O’nun memlüküdür. O halde O nasıl inkâr edilebilir? Nasıl başka şeyler O’na ortak koşulabilir? Hiçbir şeye muktedir olamayan aciz mahluklar, nasıl kendisi üzerinde malik ve kadir olan bir varlığa denk tutulabilir?