Dünyaya Dair Peygamberî Bakış

Rasûlullah Efendimiz’in (s.a.v.) dünyaya bakışı; sahip olma değil, yolculuk bilinci üzerine kuruluydu. Asıl yurt âhiret iken, dünya sadece kısa bir gölgelenme mekânıydı.

Abdullâh bin Mes’ûd -radıyallâhu anh- şöyle der:

BİR AĞACIN ALTINDA GÖLGELENEN YOLCU: DÜNYAYA DAİR PEYGAMBERÎ BAKIŞ

Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hasır üzerinde yatıp uyumuştu. Efendimiz uyandığında, o hasır, vücûdunun yan tarafında izler bırakmıştı. Biz:

“–Yâ Rasûlâllah! Sizin için bir döşek edinsek?” dedik. Bunun üzerine Rasûl-i Ekrem Efendimiz:

“–Benim dünyâ ile ne alâkam var ki? Ben bu dünyâda, bir ağacın altında gölgelenen, sonra da orayı terk edip giden binitli bir yolcu gibiyim.” buyurdular. (Tirmizî, Zühd, 44/2377)

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 1, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan