Zümer Suresi 70. Ayet Ne Anlatıyor?

Zümer Suresi 70. ayetin Arapça metni, meali ve tefsiri; ahirette adalet, amellerin karşılığı ve ilâhî hesap gerçeği çerçevesinde ele alınıyor.

Ayet-i kerimede şöyle buyrulur:

HESAP GÜNÜ: AMELLERİN KARŞILIĞI VERİLİR

Zümer Suresi 70. Ayet Arapça:

وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَا يَفْعَلُونَ۟

Zümer Suresi 70. Ayet Meali:

Herkese yaptığının karşılığı tastamam ödenir; Allah onların yaptıklarını en iyi şekilde bilmektedir. (Zümer, 39/70)

Bilgi:

Ahiret, yapılan bütün iyilik ve kötülüklerin karşılığının alınacağı yerdir. Dünyada özlenen, ancak tam olarak gerçekleşmeyen adalet, o gün tecelli edecek ve hiç kimse haksızlığa uğramayacaktır. Çünkü haksızlık zulümdür. Allah -celle celâlühû- ise zulmetmez. O’nun affına mazhar olamayanlar gerekli cezayı görecekleri gibi, iyilik yapanlar da Allah’ın lütfuyla sevineceklerdir. O gün her şey apaçık ortadadır. Her şeyin iç yüzünü bilen Allah, amel defterlerini ortaya koyacak ve hiç kimse yaptığını inkâr edemeyecektir.

Mesaj:

Dünya ahiretin tarlasıdır. Bizler dünyada ektiğimizi ahirette biçeceğiz.
Hesap günü mahcup olmamak için, Allah’ın gözetimi altında olduğumuzu bilerek yaşamalıyız.

Kelime Dağarcığı:

Allahu a’lem: Allah en iyi bilendir.

Kaynak: Diyanet, Kur'an-ı Kerim'den Serlevha Ayetler

TEFSİR

Zümer Suresi 70. Ayet Tefsiri:

Yeryüzü Rabbinin nûruyla aydınlanır. Kitap ortaya konur. Peygamberler ve şâhitler getirilir. İnsanların arasında hak ve adâletle hüküm verilir. Kimseye zerre kadar haksızlık yapılmaz.
Herkese yaptığının karşılığı tastamam ödenir. Zâten Allah, onların yaptıklarını pek iyi bilmektedir.

Buna göre:

› Kıyâmette yıkılıp dağlarıyla, her şeyiyle un ufak edilen ve farklı bir mâhiyette mahşer için tanzim edilen yeryüzü (bk. İbrâhim 14/48) Rabbinin nûruyla aydınlanır. Bu nûr, artık dünyadaki ay ve güneş nuru değildir. Cenâb-ı Hak o güne mahsus bir nûr yaratacak ve bu nûr yeryüzünü aydınlatacaktır. Ancak pek çok müfessir, “Rabbinin nûru” ifadesini “Allah’ın adâleti” olarak tefsir eder. Yani o gün yer, Allah’ın adâleti, kullarının arasında hakkiyle hüküm vermesiyle aydınlanacaktır. Çünkü zulüm karanlık, adâlet ise nûrdur.

› Kitap ortaya konacaktır. Bu her kul için ayrı ayrı yazılmış, dünya hayatında yaptığı küçük büyük her şeyin içinde harfiyen kayıtlı olduğu, hiçbir şeyin atlanmadığı amel defteridir. (bk. Kehf 18/49) Bu kitap, âdil bir yargılama için yazılı belgedir.

› Gün sadece yazılı belge ile yetinilmez şâhit olarak peygamberler ve şâhitlik yapacak diğer insanlar, belki peygamberlerin tebliğ vazifelerini devam ettiren âlimler getirilir. Onlar da yargılama sırasında hazır bulundurulur. Onlara, her kişinin yaptığı işlerin Allah’ın gönderdiği ve tebliğ ettikleri dine uygun olup olmadığı sorulur.

› Tutulan yazılı belgeler ve şâhitlerin tanıklığı ile kullar hakkında tam bir hakkaniyet ve adâletle hüküm verilir. Kimseye kıl payı haksızlık yapılmaz. İyi ya da kötü kim ne yaptıysa karşılığı tam tamına ödenir. Zaten Allah, insanların yaptığı her şeyi çok iyi bilmektedir. Bütün bu delil, belge ve şâhitlerin getirilmesi, herkesin o ilâhî mahkemede zerre kadar bir haksızlığın yapılmadığına kâni olması içindir.

Âyetlerde, adâletin temini ve insanların huzuru açısından dünya hayatını ilgilendiren şu mühim hususa işaret edildiği anlaşılır: İnsanları yönetim ve yargılamada şeffaflık ve adâleti gözetmek çok önemli olup, âdil yönetim ve yargı bir ülkeyi topyekun aydınlatan bir ışık kadar değerlidir. Dolayısıyla yönetim ve yargıda adâlet bir ışık gibi herkese ulaşmalı, yargıyla alakalı bilgi ve belgeler ortaya konmalı, şâhitler dinlenmeli, kimsenin kimseye hakkı geçirilmeden herkesle ilgili doğru ve adâletli hüküm verilmeli ve nihayet herkes kendi seçimiyle yapıp ettiğinin karşılığını bulmalıdır. Aksi halde kanun ve yasaların hiçbir mâna ve keyfiyeti kalmaz. (bk. Kur’an Yolu, IV, 634-635)

Kaynak: Ömer Çelik Tefsiri, kuranvemeali.com

İslam ve İhsan