Enes İbni Mâlik radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Her kim iki kız çocuğunu yetişkinlik çağına gelinceye kadar büyütüp terbiye ederse, kıyamet günü o kimseyle ben şöyle yanyana bulunacağız” buyurdu ve parmaklarını bitiştirdi. [1]
Câhiliye devrinde insanlar pek çok yanlış inançlara saplanıyor; akıl, idrak, şuur ve tefekkür gibi en kıymetli insânî meziyetleri alçaltan son derece gülünç durumlara düşüyor ve böylece ağır bir insanlık dramı yaşıyorlardı. Doğru bir düşünce, müstakîm bir fikir bulmak zordu. Yanlış fikirler almış başını gitmişti. Bunun bir neticesi olarak toplumda kadın ezilmiş; anneler horlanmış, kızlar utanç vesilesi olarak kabul edilmişti. Bu dönemde yaşanan bir hikayeyi dinleyen Peygamber Efendimiz (s.a.v.) hadiseyi dinlerken ağlamaya başladı...
Hayat, yaşanılarak, en çok da görülerek öğrenilir. Çocuklar evlerin yansıması, âilelerinin önsözüdür. Önsözde olan ise, kitabın özetidir. Çocuklarımızı yetiştirirken her birinin “biricik” ve “tek” olduğunu unutmamak gerekmektedir.
Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığının (TİKA), Kenya'nınbatısındaki köylerde yaşayan ve okula gitmek için kilometrelerce yürümek zorunda kalan kız çocuklarına ücretsiz dağıttığı 200 bisiklet, öğrencilerin hayatını değiştirdi.
Yetimleri, kız çocuklarını, zayıf, yoksul ve gönlü kırık kimseleri hoş tutmak, onlara iyilik edip şefkat göstermek, kendilerine mütevazi davranıp kol kanat germek İslam'ın emrettiği hususlardandır.
Küçük Çamlıca Çocuk Kulübü, Üsküdar Çilehâne Kız Kur'ân Kursu'nda başlıyor.
Çad'ın başkenti Encemine'de, 54 yaşındaki Fatıma Mousa, maddi durumunun yetersiz olmasına rağmen hayatını kendisi gibi öksüz ve yetim çocukların bakımına adadı.
AFAD Başkanı Oktay, "Kamplardaki çocuklarımızın, kız çocuklarının tamamı eğitimde. 80 bin öğrenci ve 3 binin üzerinde öğretmenimiz var." dedi.
Geleceğin fazîlet toplumunu inşâ etmek istiyorsak, bugünden evlâtlarımızın, bilhassa da kız yavrularımızın mânevî bir terbiye ile yetiştirilmesine ehemmiyet vermemiz gerekmektedir. Zira denilmiştir ki; “Bir yıl sonrasını düşünüyorsan tohum ek, on yıl sonrasını düşünüyorsan ağaç dik; ama yüz yıl sonrasını düşünüyorsan insan yetiştir.”
Genel olarak çocuk eğitimi büyük bir sabır ve fedakârlık istemekle birlikte, kadının âile ve toplumdaki ehemmiyetine binâen, kız çocuklarını büyütüp yetiştirmek daha fazla bir dikkat ve itina ister.