Çocuğun sevgiden mahrum büyümesi, onu daima eksik yapar. Bir türlü kendine güvenemez, yakınlarına güvenemez. Başı sıkıştığında kime gideceğini bilemez. Hırçın ve bir o kadar da korkak olabilir. İstenmeyen davranışlar, sonra bize üzüntü olarak geri dönebilir. Eğer sevmeyi biliyorsa, bir ebeveyn aslâ geri durmamalı.
Hazreti Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, iyi ve şefkatli bir baba idi. Çocuklarına duyduğu sevgi ve şefkat hakiki ve samimi idi, onları mutlu ve rahat kılabilmek için her türlü çabayı göstermişti. Çocuklarına olan sevgisi ne Onu hayatının esas gayesinden ayırmış, ne de çocuklarına karşı olan gerçek sorumluluklarını unutturmuştur.
Peygamber Efendimiz’in hutbeden inip şefkat gösterdiği çocuklar...
Anne baba olarak çocuğumuzu sevmek için sebep aramayalım. Sevgi, bir bedele bağlı değildir. Sevgimizi cömertçe hissettirelim. Her zaman bizim istediğimiz gibi davranmasını beklemeyelim.
Allah’ın evlat nimetine karşı Peygamber Efendimiz’in şükrü…
Bir babanın kızı ile yaşadığı gerçek hikayeyi bütün babalara ibret olması için yayınlıyoruz. Lütfen bu haberimizi bütün babalara okutunuz!.. Çocuğunuza kızarken bir kere daha düşününüz!..
Çocuklar bizlere Allah'ın (c.c) emanetleridir. Bizlere düşen görev de o emanete layıkıyla sahip çıkabilmektir. Sevgiyle, merhametle, şefkatle büyütmektir. İşte böyle bir konuyu ele alan kısa video çalışması...
Kimi seviyoruz, niçin seviyoruz, ne kadar seviyoruz ve nereye kadar seviyoruz? Bütün sevdiklerimize, bu ölçüyle bakarsak ve bu sevginin ziyadeleştiği dönemlerde, tekrar itidale dönersek; hep kârlı oluruz. Aksi hâlde hem kendimize, hem de sevdiğimize maddî-mânevî zarar vermiş oluruz.