Şehadet Döşeğinde Bir Namaz Aşkı: 'Namaz Kılındı mı?'

Hançerlendiğinde ve kendinden geçtiğinde Hz. Ömer'i (r.a.) sadece 'namaz' uyandırabilirdi. 'Namazı terk edenin İslâm’dan nasîbi yoktur' sarsıcı ikazı ve ebedi kurtuluşun anahtarı üzerine bir ibret vesikası.

Misver bin Mahreme radıyallahu anh şöyle anlatır:

NAMAZI TERK EDENİN İSLAM’DAN NASİBİ YOKTUR!

Ömer bin Hattâb radıyallahu anh hançerlendiğinde, zaman zaman baygınlık geçiriyordu. Bir keresinde yanına girdim; üstüne bir örtü örtmüşler, kendinden geçmiş vaziyette yatıyordu. Yanındakilere:

“–Durumu nasıl?” diye sordum.

“–Gördüğün gibi baygın.” dediler.

“–Namaza çağırdınız mı? Eğer hayattaysa onu namazdan başka hiçbir şey korkutup uyandıramaz.” dedim.

Bunun üzerine:

“–Ey Mü’minlerin Emîri, namaz! Namaz kılındı!” dediler.

Hazret-i Ömer radıyallahu anh hemen ayıldı ve:

“–Öyle mi? Vallâhi namazı terk edenin İslâm’dan nasîbi yoktur.” dedi.

Kalktı ve yarasından kanlar akarak namazını kıldı. (Heysemî, I, 295; İbn-i Saʻd, III, 35; Muvatta, Tahâret, 51)

Hisse:

Âyet-i kerîmelerde buyrulduğu üzere Cennet ehli, Cehennemʼe girenlere uzaktan uzağa sorarlar:

“‒Sizi şu yakıcı ateşe sokan nedir?”

Onlar da ilk olarak şu cevâbı verirler:

“‒Biz namaz kılanlardan değildik.” (Bkz. el-Müddessir, 42-43)

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Kıssaların Diliyle Mü'minin Gönül Ufku, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan