Ramazan-ı Şerif’e Nasıl Hazırlanmalıyız?

Ramazan-ı Şerif’e nasıl hazırlanmalıyız? Maddi ve manevi hazırlık nasıl olmalıdır? Efendimiz (s.a.v) Şaban ayında nasıl dua ederdi? Ramazan'da cömertliği arttırmanın fazileti nedir?

Ramazan’a hazırlığın farklı boyutları vardır. Öncelikle şunu ifade etmek gerekir ki, Müslümanın oruçla olan sıkı bağı yalnızca Ramazan ayında değil, bütün yıl boyunca devam eder. Pazartesi–perşembe oruçları ve eyyâm-ı bîz dediğimiz hicrî ayın 13, 14 ve 15. günlerinde tutulan oruçlar sayesinde Müslüman sene boyunca adeta bir oruç eğitimi içinde bulunur. Ramazan-ı Şerif geldiğinde ise oruç, bütün ümmet-i Muhammed’in aynı anda Allah’a karşı kulluk vazifesini yerine getirdiği farz bir ibadet hâline gelir.

Hazreti Peygamber ﷺ’in sünnetine baktığımızda, Ramazan’a yoğun bir hazırlık dönemi olduğunu görürüz. Efendimiz ﷺ, Receb ayı girdiğinde şöyle dua ederdi:

“Ey Allah’ım; Recep ve Şaban’ı bize mübarek kıl, bizi Ramazan’a kavuştur.” (İbn Hanbel, I, 259)

Ramazan-ı Şerif’te bir yandan oruç tutarken, bir yandan da cömertliğin zirveye çıkması gerekir. Nitekim ümmet-i Muhammed’in en fazla hayır ve hasenatı Ramazan’da yaptığı bilinmektedir. Ancak bunun için öncesinden hazırlık yapmak şarttır. Bazı Müslüman ülkelerde, Şâban ayının özellikle son on beş gününde zekâtların ve sadakaların verilmesi âdet hâline gelmiştir. Bunun hikmeti, Ramazan’a herkesin hazır girmesini sağlamaktır. Fakir fukaranın önceden gözetilmesi, Ramazan’ın toplumsal bir ibadet ayı olduğunun da en güzel göstergesidir.

Çok Hazin Bir Tablo

Ümmet-i Muhammed’in zenginlik içinde yaşadığı bir dönemde bazı kardeşlerimizin “İftarda ne pişireceğim?” diye düşünmesi çok hazin bir tablodur. Bu sebeple her Müslümanın irtibatta olduğu, derdiyle dertlendiği fakir fukarası olmalıdır. Ramazan, bize muazzam bir sosyalleşme ve yardımlaşma imkânı sunar. Bunun ön hazırlığını Ramazan’dan önce yapmamız gerekir ki Ramazan’a gafil ve hazırlıksız yakalanmayalım.

Cenâb-ı Hak, bazı ibadetlerin ön hazırlığının en az ibadetin kendisi kadar önemli olduğuna dikkat çeker. Tebük Seferi hakkında geride kalanlar için şöyle buyurulur:

“Eğer gerçekten sefere çıkmak isteselerdi onun için az da olsa bir hazırlık yaparlardı.” (et-Tevbe, 9/46)

Bu ayet bize şunu öğretir: Bir ibadete niyet eden kimse, onun hazırlığını önceden yapar. Ramazan’a iki hafta kalmışken, oruç tutacak olanların özellikle kronik hastalığı bulunanların şimdiden hazırlık yapmaları gerekir. İlaçlarını doktorlarıyla istişare ederek ayarlamaları, sahurda ve iftarda kendilerine dokunmayacak yiyecekleri belirlemeleri önemlidir. Diş tedavisi gibi işlemler varsa, imkân nispetinde Ramazan’dan önce yapılmalıdır.

Aynı şekilde zekât, fitre ve sadakaların şimdiden hazırlanması, ihtiyaç sahiplerine iftariyeliklerin önceden ulaştırılması gerekir.

Ramazan’ın en önemli yönlerinden biri de dilin ve kalbin orucudur. Nasıl ki yemeden ve içmeden kesiliyorsak, ağzımızı da kötü sözlerden, gıybetten ve kırıcı ifadelerden korumalıyız. Kur’ân’la iç içe bir hayat kurmalı, şimdiden hatimlere başlamalıyız. Geceleri ihya etmek için plan yapmalı; teravih, teheccüd ve beş vakit namazı cemaatle kılma konusunda ciddi bir niyet ve gayret içinde olmalıyız.

Bütün bu hazırlıklarla birlikte dua etmeye devam etmeliyiz:

“Allah’ım! Receb ve Şâban aylarını bizim için bereketli kıl ve bizi sağ salim Ramazan-ı Şerif’e ulaştır.”

Cenâb-ı Hak, hepimize bereketli, sağlıklı ve feyizli bir Ramazan idrak etmeyi nasip eylesin. Amin!

İslam ve İhsan