Peygamberimizin Çocuğunun Mezarı Başında Ağlayan Kadına Nasihati

Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) çocuğunu kaybeden bir kadına sabrı öğütlediği ve gerçek sabrın ilk anda olduğunu bildirdiği ibretli hadis anlatılıyor.

Enes bin Mâlik -radıyallâhu anh-’tan rivâyet edildiğine göre, Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, çocuğunun mezarı başında feryâd ederek ağlayan bir kadının yanından geçti. Ona:

AĞLAYAN KADINA PEYGAMBERİMİZİN TAVSİYESİ

“–Allah’tan kork ve sabret!” buyurdu.

Kadın:

“–Çekil git başımdan; zîrâ benim başıma gelen felâket, Sen’in başına gelmemiştir!” dedi.

Kadın, Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’i tanıyamamıştı. Kendisine, O’nun Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem- olduğunu söylediler. Kadın bunu duyar duymaz Peygamber Efendimiz’in kapısına koştu. Orada kendisini engelleyen herhangi bir kimse olmadığı için, doğrudan Efendimiz’in huzûruna çıktı ve:

“–Yâ Rasûlâllah! Siz’i tanıyamadım.” diyerek özür diledi.

Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:

“–Hakîkî sabır, felâketin ilk ânında gösterilendir!” buyurarak kadına nasihatte bulundu. (Buhârî, Cenâiz, 32)

Kaynak: Osman Nûri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 1, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan