İbrahim bin Edhem Hazretleri’nin Günahlardan Vazgeçiren 5 Çarpıcı Öğüdü

İbrahim bin Edhem Hazretleri’nin günahlardan vazgeçmeye vesile olan 5 çarpıcı öğüdünü anlatan ibretlik kıssası.

Rivâyete göre bir genç İbrahim bin Edhem Hazretleri’ne gelerek:

İBRAHİM BİN EDHEM HAZRETLERİ’NİN GÜNAHLARDAN KURTARAN 5 ÖĞÜDÜ

“–Efendim, ben günahlar işleyerek kendine zulmeden bir kimseyim. Beni bunlardan vazgeçirecek ve kalbimi uyandıracak bir şeyler söyleyiniz!” dedi.

Hazret şöyle buyurdu:

“–Beş şeyi kabul edersen günah sana zarar vermez, nefsin lezzetleri de seni helâk etmez!

Birincisi, Allâh’a isyan etmek (günah işlemek) istediğinde O’nun rızkını yeme!”

Genç atıldı:

“–Ama o zaman nerede karnımı doyuracağım, yeryüzündeki bütün rızıklar O’nun?”

Hazret cevap verdi:

“–O hâlde hem O’nun rızkını yiyip hem de O’na isyân etmek uygun düşer mi?”

“–Hayır. Peki, ikincisi nedir?”

“–O’na isyân etmek istediğinde O’nun mekânında oturma!”

Genç yine îtiraz etti:

“–Bu birinciden daha zor. Doğu, batı ve bunların arasındaki her yer O’nun iken ben nerede oturacağım?”

Hazret cevâben:

“–Ey kardeşim, rızkını yiyip, mekânında oturup O’na isyan etmek uygun düşer mi?” buyurdu.

“–Hayır. Üçüncüsünü söyleyin!”

“–O’nun rızkıyla perverde hâldeyken ve O’nun mekânında bulunmana rağmen yine de O’na isyan etmek istediğinde, seni kendisine karşı serkeşlik ederken göremeyeceği bir yer bul da orada günah işle!”

Genç yine:

“–Efendim, bütün gizlilikler Oʼna ayan iken bu nasıl mümkün olabilir?” dedi.

Hazret bu defa da:

“–O hâlde ey kardeşim, hem O’nun rızkını yiyeceksin, hem O’nun mekânında yaşayacaksın, hem de seni ve yaptıklarını gördüğü hâlde O’na isyân edeceksin, bu hiç münâsip düşer mi?” buyurdu.

“–Hayır. Peki, dördüncüyü söyler misiniz?”

“–Ölüm meleği rûhunu almak için geldiğinde ona: «Tevbe edip sâlih ameller işleyinceye kadar bana mühlet ver!» de!”

Genç yine:

“–Ama ölüm meleği bunu kabul etmez ki!” dedi.

Hazret:

“–Ey kardeşim, mâdem ölümü tevbe edecek kadar bir müddet için bile kendinden uzaklaştıramıyorsun ve biliyorsun ki o geldiğinde bir an bile geciktirilmez, o hâlde kurtuluşu nasıl ümid edebiliyorsun?”

“–Peki, beşinciyi söyleyin!”

“–Kıyâmet günü zebâniler seni Cehennem’e götürmek için geldiklerinde onlarla birlikte gitme!”

“–Efendim, onlar beni bırakmaz, isteğimi de kabul etmezler!”

“–Peki, öyleyse selâmete çıkmayı nasıl ümid edebiliyorsun?”

Bu hakîkatlerle gönlü aydınlanan genç:

“–Efendim, bana bu kadarı yeter. Allah’tan beni mağfiret etmesini istiyor ve O’na tevbe ediyorum.” dedi ve ömrünün sonuna kadar İbrahim bin Edhem Hazretleri’nin yanında, sâlih amellerle dolu, istikâmet üzere bir hayat yaşadı.[1]