Hz. Mevlana’dan Seçme Sözler

Osman Nuri Topbaş Hocaefendi, Hazret-i Mevlânâ’dan bazı hikmetli sözleri naklediyor...

HAZRET-İ MEVLÂNÂ’DAN SEÇME SÖZLER

Ey kardeş, sen, tefekkür ile hayat bulmalısın. Bedenin, kemik ve etten ibâret, hayvanlarla aynı. Eğer tefekkürün gül ise, sen gül bahçesindesin. Tefekkürün diken ise, külhan kütüğüsün.
İnsana, aradığı şeye bakılarak değer verilir. (Temâyülleri o insanın aynasıdır.)
Gönlün yitirdiği hikmet kumaşı, gönül ehlinin katında ele geçer. Katı taş olsan, mermer kesilsen bile, bir gönül sahibine ulaştın mı inci olursun.
Bil ki edep, ancak her edepsizin edepsizliğine sabır ve tahammül gösterebilmektir. Gül, o güzel râyihayı, dikene sabretmesiyle kazandı.
Suyun yüzlerce kerem ve ihtişamı vardır ki; kirlileri kabul eder ve kirlerini temizler.
Körler çarşısında ayna satma, sağırlar çarşısında gazel atma. (Kime, nasıl hitâb edeceğini bil.)
Ne kadar zengin olsan, ancak yiyebileceğin kadar yersin. Denize testiyi daldırsan, alabileceği kadar su alır, gerisi kalır. (İhtirasın, ne kadar boş olduğunun ifadesi...)
Nice balık vardır ki su içinde her şeyden eminken boğazının hırsı yüzünden oltaya tutulmuştur. (İhtiras; saâdet değil, felâket getirir.)
Tatlı suyun başı kalabalık olur. (İnsan, ihsana mağluptur.)
Sen hiç buğday ektin de arpa bittiğini gördün mü? (İnsan ancak gayretinin karşılığını bulur.)
Adâleti bilmeyen, kurt yavrusunu emziren keçiye benzer. (Kendi helâkini hazırlar.)
Adâlet nedir? Meyve ağaçlarını sulamaktır. Zulüm nedir? Diken sulamaktır.
Kadı (hâkim) kalben rüşvet almaya karar verirse, zalimi mazlumdan ayırt edemez.
İnsanı yücelten bilgidir. Fakat bilgi, canlı olmalı ve insanı değiştirmelidir. Yoksa sözde ve dilde kalmamalıdır. (İlmin irfâna dönüşmesi zarûrîdir.)
Ecel, verileni almadan önce, verilmesi gereken her şeyi vermek gerekir. (Çâre, bol bol infakta bulunmak…)
Hâl ile öğüt veren, sözle öğüt verenden iyidir. (Hâl ile öğüt veren, enerji tevzî eder.)
İyi dostu olanın, aynaya ihtiyacı yoktur.
Sen, anılması güzel olan bir söz ol. Çünkü insan, kendi hakkında söylenilen güzel sözlerden ibarettir.
Nasıl ki Allâh’ın kudretinin sonu yoksa, onu anlatmanın da sonu yoktur…