Akşam Namazının Vakti ile İlgili Hadisler

Akşam namazının vakti ne zaman başlar ve biter? Akşam namazının vakti ile ilgili hadisler…

Enes bin Mâlik radıyallahu anhdan şöyle dediği rivâyet edilmiştir:

Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemle akşam namazını kılar, sonra ok atardık, içimizden biri okun düştüğü yeri görürdü. (Ebû Dâvûd, Salât, 6/416; Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, n. 521, s. 140, c. 1; Müslim, Kitâb’us-Salât, b. 38, n. 637, s. 444, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 7, n. 687, s. 224, c. 1)

Hadisin Açıklaması

Nebil: Arapların kuşandığı ok demektir. Bu hadis-i şerif Akşam namazını güneş batar batmaz ortalık kararmadan kılmak gerektiğini ifade eder.

*

Seleme bin el-Ekva radıyallahu anhdan:

Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem akşam namazını güneşin üst kenarı kaybolup battığı anda kıldırırdı. (Ebû Dâvûd, Salât, 6/417; Buharî, Kitâb’ul-Mevâkıt, b. 17, s. 140, c. 1; Müslim, b. 38, n. 636, s. 441, c. 1; Tirmizî, Ebvâb’ut-Salât, b. 122, 164, s. 304, c. 1; İbn-i Mâce, Kitâb’us-Salât, b. 7, n. 688, s. 225, c. 1)

Hacip: Kaş demektir. Burada güneşin üst kenarı anlamınadır.

*

Mersed bin Abdullah radıyallahu anhdan, Ebû Eyyüp radıyallahu anh gazi olarak yanımıza geldi. Ukbe bin Âmr da o zaman Mısır’da vali bulunuyordu. Ukbe akşam namazını vaktinde kılmamış, onu kılıyordu. Ebû Eyyüp ona kalkıp ey Ukbe namazı neden bu vakte bıraktın, dedi. Ukbe:

– Meşgul idik (işimiz vardı) cevabını verdi. Ebû Eyyüp ona:

Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin, “ümmetim aksam namazını yıldızların doğup birbirine karışmasına bırakmadıkça hayırda veya sünnet üzere devam edecekler,” buyurduğunu işitmedin mi? Dedi. (Ebû Dâvûd, Salât, 6/418)

Hadisin Açıklaması

Fıtrat: Yaratılış, sünnet ve İslam manâlarına gelir. Burada sünnet manasınadır.

İştibâkunnücüm: Yıldızların görünüp parlak ye zayıf ışıklı olanların birbirine karışması demektir. Yıldızların bu tavrı akşam namazının son vaktinde olur. Akşamı ilk vaktinde kılmak müstehaptır. İmâm-ı Azam’a göre, yıldızların parlamasına kadar akşamı tehir etmek mekruhtur. (Bezlül-Mechud, c. 3, s. 213)

Kaynak: İbrahim Koçaşlı, Sünen-i Ebî Davud ve Tercemesi, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan