Yılbaşı ve Taklit Hastalığı

Kamerî ve Şemsi yılbaşlarında Müslümana düşen birinci vazife nedir? Neyin muhasebesini yapmalıyız? Gayr-i müslimlere veya fâsıklara benzeme ve onların nefsânî hayat tarzlarını taklit etme hastalığının tehlikesi nedir?

İster Kamerî, ister Şemsî sene başlarında mü’mine düşen;

–Geçen ömrümüzün tefekküründe derinleşmektir.

Rabbimiz Fâtır Sûresi’nin 37. âyetinde;

“…Biz size, düşünüp ibret alacak kimsenin düşünebileceği kadar bir ömür vermedik mi?..” buyuruyor.

Bilhassa bu günlerde derin bir muhâsebe iklimine girerek, sâlih amellerimizi artırmaya gayret edelim.

• Hatâ ve kusurlarımızın telâfîsi için, bilhassa seherlerde tevbe ve istiğfara daha çok ehemmiyet gösterelim.
• İmtihan dünyasında yaşadığımızı unutmayalım.
• Kalan ömrümüzün, geçen ömrümüzden daha hayırlı olması için gayret-i dîniyyemizi artırmaya çalışalım.

Unutmayalım ki günleri ve geceleri yaratan; ayları ve yılları yenileyen Rabbimiz; kıyâmet günü hepimizi ömür nîmetinden hesaba çekecek.

“Kitabını oku! Bugün sana hesap sorucu olarak kendi nefsin yeter.” (el-İsrâ, 14)

O zorlu gündeki hesabımızın kolay olması için bugün kendimizi sık sık hesaba çekmemiz elzem.

Böyle bir muhâsebeyle ihyâ edilmesi gereken bir zamanı, gayr-i müslimlerin âdetlerine özenerek, hindili, pastalı, çam ağaçlı, İslâmî değerlerle bağdaşmayan gâfilâne eğlenceler ve azgınlık tufanlarında ziyan etmek, hiçbir müslümana yakışmaz.

Fakat bu nevî davranışlara meyleden gaflet şaşkını din kardeşlerimiz varsa, onları yumuşak bir lisan ve nâzik bir üslûb ile îkaz etmek de, bir îman mes’ûliyetidir.

TAKLİT HASTALIĞI

Gayr-i müslimlere veya fâsıklara benzeme ve onların nefsânî hayat tarzlarını taklit etme hastalığı, îmânı tehlikeye atan hususlardan biri.

Îman temelindeki çözülmeler, fikrî ve ahlâkî yozlaşmalar, bu tür taklitlerle başlıyor. Taklit, zamanla alışkanlık ve huy hâline geliyor. Sonrasında ise şeklî beraberlik, zihnî beraberliğe, zihnî beraberlik ise zamanla kalbî beraberliğe kadar gidiyor.

Bugün, İslâm’ı tâvizkâr bir hâle getirmek istiyorlar. Ilımlı İslâm diyorlar. İslâm’ın o güzelliklerini, o nefâsetini bozmak istiyorlar. Hoşgörü diyorlar. Hâlbuki dinler arası diyalog ve hoşgörü demek, dinden tâviz vermektir.

Yegâne hak din olan İslâm mükemmeldir, muhteşemdir. Mükemmelin, muhteşemin tavize ihtiyacı yoktur.

Müslüman küffâra aslâ benzemeyecek, ne giyimde, ne kuşamda… Zira Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyuruyor:

“Kim bir kavme benzemeye çalışırsa, o da onlardandır.” (Ebû Dâvûd, Libâs, 4/4031)

Yine Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir defasında şöyle buyurmuşlardır:

“–Muhakkak siz, önceki ümmetlerin yolunu (âdetlerini) karış karış, arşın arşın takip edeceksiniz. Hatta onlar bir kertenkele deliğine girmiş olsalar siz de onları takip edeceksiniz.”  

Oradaki ashâb;

“–Böylesine kendilerine uyacağımız kimseler, bizden öncekiler yahudi ve hıristiyanlar mıdır, ey Allâh’ın Rasûlü?” diye sordular.

Efendimiz de şöyle buyurdu:

“–Başka kim olabilir?” (Buhârî, İ’tisâm, 14)

İslam ve İhsan