Ubeydullah Ahrâr Hazretleri’nden Üç Hikmetli Söz

Abdullah Sert Hocaefendi, Ubeydullah Ahrâr Hazretleri’ne ait üç hikmetli sözü paylaşıyor.

Altın silsilenin 19. pîri Ubeydullah Ahrar Hazretleri, 1404-1490 yılları arasında yaşamıştır. Hatta bir mânevî rivayete göre İstanbul’un fethine manen katıldığı da nakledilmektedir. Ancak bunun keyfiyetini bilemeyiz. Onunla ilgili farklı rivayetler mevcuttur.

“Niçin Ubeydullah Ahrar denmiştir bu zâta?” diye sorulduğunda ise şöyle denir:

“Gönlü, dünya malından ve iki cihan kaygısından âzâde olduğu için kendisine bu isim verilmiştir.”

Yani tam mânâsıyla Ubeydullah Ahrar yahut Hâce-i Ahrâr; hürriyete kavuşmuş insan… Neyin hürriyetine? Nefisten kurtulmuş, gerçekten ebedî saadeti bulmuş, malın ve nefsin tahakkümünden özgürlüğe ulaşmış bir insan…

UBEYDULLAH AHRÂR HAZRETLERİ’NİN ÜÇ GÜZEL SÖZÜ

Buyurulmuştur ki, bu zâtın üç güzel sözü vardır.

“Eğer, kalp huzuru, insanda sıhhatli ve genç iken meleke hâline gelmezse, ihtiyarlıkta dimağ ve beden zaafiyetinin ortaya çıkması sebebiyle bunun kazanılması daha da zorlaşır.”

*

“Her geçen saatimizi kontrol etmeli, gafletle mi yoksa huzurla mı geçirdiğimizin hesâbını yapmalıyız. Buna muhâsebe denir. Şayet vaktimizi gafletle geçirmişsek, hemen dönüp amel-i sâlihlere devam etmeliyiz.”

***

“Kulluğun hakîkati; tevâzû, huşû, niyaz ve gönül kırıklığı ile ilticâdır. Yani dâimâ duâ hâlinde bulunmaktır. Bu hâl ise, Hak Teâlâ’nın azameti gönle iyice yerleşince ortaya çıkar.

Saâdetin elde edilmesi, muhabbete bağlıdır. Muhabbetin teşekkülü, öncekilerin ve sonrakilerin efendisi Resûlullah’a tâbî olmaya bağlıdır. Efendimiz’e tâbî olmak da bunun usûlünü bilmekle mümkündür. Bu usûlü öğrenmek maksadıyla, hâl ehli âlimlerin meclislerine devam etmek lâzımdır. Ancak ilmi, dünyevî menfaat ve makam elde etme vesîlesi yapan âlimlerden uzak durmak gerekir.

Raks ve semâ eden, (helâl, haram veya şüpheli demeden) her ne olursa tereddütsüz alıp veren dervişlerle beraber olmaktan sakınılmalıdır. Ehl-i Sünnet ve’l-Cemaat mezhebinin akîdesine uymayan bâtıl sözleri dinlemekten kaçınmak gerekir. İlmi, Allah Resûlü Efendimiz’e tâbî olmaya götüren hakîkî irfânın zuhûru için tahsil etmek lâzımdır, vesselâm!..”

***

“Sâlik bâzen mânevî hâlini kaybedebilir. Bunun sebebi, ekseriyetle şu tür hareketlerdir:

1. İslâmî kâidelere aykırı fiillerde bulunmak. Haram veya şüpheli bir gıdâ yemek gibi…
2. Kul hakkına girmek. Bir mü’minin gıybetini yapmak gibi…
3. Allâh’ın mahlûkâtına merhametsiz davranmak ve ona zarar vermek. Sebepsiz yere bir kediyi, köpeği rahatsız etmek gibi…”

İslam ve İhsan