Sad Suresi 17. Ayet Ne Anlatıyor?

Mekke’nin en zorlu günlerinde Hz. Peygamber’e (s.a.v.) indirilen teselli ayeti: Sâd Suresi 17. ayetin Arapçası, meali ve tefsiri ışığında sabrın ve 'Davudî' bir duruşun sırları.

Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulur:

İNKÂRA KARŞI İLAHİ TESELLİ: HZ. DAVUD’U HATIRLA

Sad Suresi 17. Ayet Arapça:

اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُ۫دَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهُٓ اَوَّابٌ

Sad Suresi 17. Ayet Meali:

Onların söylediklerine sabret, kulumuz Davud’u, o kuvvet sahibi zatı hatırla. O, hep Allah’a yönelirdi. (Sâd, 38/17)

Bilgi:

Peygamberimiz, Mekkelileri putları terk edip bir olan Allah’a iman etmeye davet edince onlar şiddetle karşı çıkmışlardı. Hz. Muhammed -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’i küçümseyerek peygamberliğe layık olmadığını düşünmüşler, ona yalancı ve sihirbaz demişlerdi. Halkın ileri gelenleri, insanları putlarına sahip çıkmaya çağırmışlardı. Onların bu tutumlarına karşılık Yüce Allah, kendisine gönülden bağlı olan Davud’u -aleyhisselâm- hatırlatarak Hz. Muhammed -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’i sabretmeye çağırmaktadır. Hz. Davud -aleyhisselâm-, büyük bir güç ve saltanat sahibi, aynı zamanda dağların ve kuşların kendi emrine verildiği bir peygamberdi.

Mesaj:

Bize yapılan kötülükleri sabırla karşılamalıyız.
Allah, sabredenleri mükâfatlandırır.

Kelime Dağarcığı:

Davud: Kendisine Zebur verilen ve İsrailoğullarına gönderilmiş olan peygamber.

Evvâb: Allah’a yönelen, tövbe eden.

Kaynak: Diyanet, Kur'an-ı Kerim'den Serlevha Ayetler

TEFSİR

Sad Suresi 17. Ayet Tefsiri:

Rasûlüm! Onlar ne derse desinler sen sabret ve güçlü kuvvetli kulumuz Dâvûd’u hatırla. O, tam bir teslimiyet ve samimiyetle sürekli Allah’a yönelen bir kimseydi.

Hz. Dâvûd’un ذَا الْاَيْدِ (ze’l-eyd) sıfatı, ona ihsan edilen ve hem maddî hem manevî sahada güç ve saltanatının büyüklüğüne işaret eden bedenî kuvvet, askerî ve siyasî kuvvet, ahlâkî kuvvet ve ibâdet kuvvetini haber verir.

O, böyle bir güce sahip olmakla birlikte, bunları kendisine ikram edenin Allah Teâlâ olduğunu bildiği için hep O’na yönelir, O’na sığınır, O’na yalvarır ve O’ndan yardım isterdi. Bu sebeple Hz. Dâvûd misal gösterilerek, Resûl-i Ekrem (s.a.s.)’e onu hatırlayıp teselli bulması ve müşriklerin ezâlarına katlanması istenir.