Rahmet Makama Nasıl Yansır?

Rahmetin makama yansıması nasıl olur? Osman Nuri Topbaş Hocaefendi anlatıyor.

Rahmetin makama yansıması… Bu da çok mühim. Kişinin bulunduğu makamı kibirlenmek için değil; adalet, hizmet ve merhamet tevzi etmek için bir nimet bilmesi lazım. Yani makamı insanların hayrına kullanabilmek… “Hayrun nâs men yenfeun nâs.” İnsanların en hayırlısı, insanlara en faydalı olandır.

Bu makam; zenginlerin yanında fakir ve muhtaçların da çekinmeden ihtiyaçlarını arz edebildiği bir makam mı olacak? Makam sahibi mütevazı olacak. Nitekim Hz. Ebû Bekir (radıyallahu anh), hilafete geçtiği zaman: “En hayırlınız ben değilim.” dedi; hutbesine o şekilde başladı. Hz. Ömer (radıyallahu anh) yanlışlıkla bir kimseye değip vurduğunda hemen telafi etmenin derdine düşerdi.

İslâm yaşandıkça kalp hassasiyeti de artar. Ömer bin Abdülaziz halife olduğu zaman hep bu endişe içindeydi: “Yoksullar, garipler, kimsesizler… Onlara ben eğer ulaşamazsam, yarın bana Allah serzenişte bulunursa ben ne yaparım?” diye onların derdine düştü.

Fatih Sultan Mehmet Han, bir Hristiyan mimarla mahkemeye çıktı; mazlum sandalyesinde oturdu. Adalet, Hakk’ın tevzii için.

Yusuf (aleyhisselâm) geldiği makama rahmeti yansıtmak için açların hâlini anlayabilmek adına riyazat yapardı. Kendisine zulmeden kardeşleri geldiğinde onlara acıdı; kendisine zulmeden kardeşlerine rahmetle muamele etti. Onlar da sonunda: “Gerçekten sen Yusuf’sun!” dediler. O ise: “Bugün size kınama yok.” dedi ve Allah’ın affını diledi.

Hazreti Ali (radıyallahu anh), Mısır’a vali tayin ettiği Malik bin Enes’e gönderdiği emirnamede şöyle buyurdu: “İnsanlara canavarın yüzüne bakması gibi bakma. Onlara kalbinde sevgi, merhamet ve iyilik duyguları besle. Çünkü insanlar iki sınıftır: Ya dinde kardeşindir ya da yaratılışta eşindir. İnsanlar hata edebilir, başına iş gelebilir; düşeni elinden tut. Kendin için Allah’ın affını istiyorsan sen de insanları affet. Affından dolayı pişman olma, verdiğin cezadan dolayı da sevinme.”

İslam ve İhsan