Peygamber Efendimizin (s.a.v.) İlk ve En Büyük Destekçisi

Peygamber Efendimizin (s.a.v.) ilk ve en büyük destekçisi, kıymetli validemiz Hz. Hatice’nin; günümüz hanımlarına örnekliği ve fazileti.

Hz. Hatice validemiz, Peygamber Efendimiz’le (sallallahu aleyhi ve sellem) evlenmeden önce Mekke’de “Tâhire” (temiz, iffetli kadın) lakabıyla anılırdı. Mekke eşrafından birçok kişi ona talipti. Ancak o, güzel ahlâkına ve dürüstlüğüne hayran olduğu Peygamber Efendimiz’e evlenme teklifinde bulundu. Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) de bu teklifi kabul etti.

Peygamberlikten önce 15 yıl, peygamberlikten sonra ise 10 yıl olmak üzere toplam 25 yıl, tek eşli ve huzurlu bir hayat yaşadılar.

Hira Mağarası’nda ilk vahiy geldiğinde, Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) büyük bir heyecan ve hayret içinde hemen Hz. Hatice validemize koştu. Bu da gösteriyor ki Efendimiz’in ilk sığınacağı yer, Hz. Hatice validemizdi. Başından geçenleri anlattı ve: “Acaba bana kim inanır?” buyurdu. Hz. Hatice validemiz ise onu teskin ederek: “Yâ Resûlallah! Asla korkma. Sana ilk iman eden benim. Vallahi Allah seni hiçbir zaman utandırmaz. Çünkü sen akrabana iyilik edersin, doğru konuşursun, mazluma yardım edersin…” diyerek Efendimiz’in güzel vasıflarını saydı. (Buhârî, Bed’ü’l-Vahy, 1)

Böylece Efendimiz en büyük destekçisi Hz. Hatice validemiz, Peygamber Efendimiz’e ilk iman eden kişi olma şerefine nail oldu.

Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), hayatında birçok acı yaşamıştır. Evlatlarından altısını kaybetmiş, Uhud’da Hz. Hamza (radıyallahu anh) gibi çok kıymetli sahabileri şehit vermiştir. Ancak hiçbir yıl “hüzün senesi” olarak anılmamıştır. Buna karşılık, Hz. Hatice validemizin vefat ettiği yıl “Hüzün Senesi” olarak anılmıştır. Bu da onun Efendimiz’in hayatındaki yerini açıkça göstermektedir.

Demek ki bizler de evlatlarımızı, bilhassa kızlarımızı Hz. Hatice, Hz. Âişe ve Hz. Fâtıma validelerimizi örnek alacak şekilde yetiştirmekle mükellefiz.

Hz. Âişe (r.a.) validemiz de bir hoca hanımdı. Yaklaşık 300 talebesi vardı. İbn Abbas (radıyallahu anh) şöyle demiştir: “Onun ilminden istifade etmeyen hiçbir müçtehit yoktur.”

İslam ve İhsan