Peygamber Efendimiz (s.a.v.) En Çok Kimleri Severdi?

Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) en çok sevdiği kişi kimdi?

Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) en çok sevdiği kişi kimdi? Efendimiz buyurur ki; yalnız iki şey gıpta edilir. Biri Allah'ın (c.c.) kendine Kur'an verdiği kişidir. O kişi Kur'an'la gece gündüz meşgul olup onunla amel eder. Kur'an'ı yaşar, yaşatır, infak eder. Kur'an'daki helallere ve haramlara dikkat eder. Hayatını Kur'an-ı Kerim'le sırat-ı müstakim üzere devam ettirir. İkincisi, Allah'ın (c.c) kendine mal verdiği kimsedir. O malı Cenab-ı Hak niye verdi? O, gece gündüz bu malı Allah için infak edendir (Buhârî, İlim 15).

Efendimiz'in (s.a.v.) en çok meşgul olduğu kimseler, Kur'an talebesi olan Ashab-ı Suffe'ydi. Onlar, peygamberin adeta göz bebeğiydi. Efendimiz'in (s.a.v.) hayatına baktığınızda onun her vesileyle Kur'an okuduğunu görürüz. Hayatı, Efendimiz'in en muhteşem bir şekildeydi. İnsanlara İslam'ı anlatırken, ashabına sohbet ederken o Kur'an-ı Kerim'le başlardı. Bir meseleyi izah ederken o mevzuyla alakalı ayetleri okurdu. Gece vaktinde uzun uzun Kur'an-ı Kerim'i tilavet ederdi.

Efendimizin Gözyaşları Döküldü

Bir gün İbn Mesud'a "Bana Kur'an-ı Kerim oku" dedi. O da "Ya Resulallah, Kur'an-ı Kerim sana inmişken ben sana nasıl okurum?" dedi. Efendimiz "Yok, oku" dedi. Orada Nisa Suresi 41. ayeti okuduğu zaman Efendimiz'in gözlerinden yaşlar akmaya başladı: "Her ümmetten bir şahit getirdiğimiz, seni de onlara şahit olarak gösterdiğimiz zaman halleri nice olacak!" (Nisâ, 41). Ümmetin o halini Cenab-ı Hak hatırlattığı zaman Efendimiz ağlamaya başladı (Buhârî, Tefsir 4/9; Müslim, Misâfirîn 247-247). Ümmetin derdi onu mahzun etti. Bu, bir ananın babanın evladına duyduğu derdinden çok daha öteydi.

İslam ve İhsan