Muhacir ve Ensar ile İlgili Hadisler

Muhacir ve ensar ile ilgili hadisi şerifler...

Peygamber Efendimizi gören ve müslüman olarak ölen kimselere “Ashab” denir.

Ashab, iki kısımdır;

1. Muhacirler: Müşriklerin eziyetlerinden kurtulmak ve dini vazifelerini korkusuzca yerine getirmek amacıyla Mekke’den Medine’ye göç eden müslümanlara “Muhacir” denir.
2. Ensar: Mekke’den gelen Müslümanlara her türlü yardımı yapan o zamanın Medine halkına “Ensar” denir.

Muhacirlere yardımcı olduklarından dolayı kendilerine “Ensar” adı verilmiştir.

MUHACİR VE ENSAR İLE İLGİLİ HADİSLER

• Humeyd et-Tavîl, Enes b. Mâlik’in (r.a.) şöyle dediğini işitmiştir:

“Ensar Hendek günü (toprak kazıp taşırken) şöyle diyordu: ‘Biz, Muhammed’e şöyle biat eden kimseleriz; yaşadığımız müddetçe daima cihad edeceğiz!’ Hz. Peygamber (s.a.v.) onlara cevap olarak şöyle seslendi: ‘Allah’ım, gerçek hayat sadece âhiret! Sen ensara ve muhacirlere ikram et!’” (Buhârî, Menâkıbü’l-ensâr, 9)

• Enes (b. Mâlik) tarafından nakledildiğine göre, Hz. Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

“Ensarı sevmek imanın alâmetidir; onlara karşı nefret beslemek ise münafıklığın alâmetidir.” (Müslim, Îmân, 128)

• Abdullah b. Zeyd’den rivayet edildiğine göre, Hz. Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

“Eğer hicret olmasaydı elbette ben ensardan bir kimse olurdum. Eğer insanlar bir vadi veya dağ yolunu tutsalar muhakkak ben ensarın vadisini yahut dağ yolunu tutardım.” (Buhârî, Temennî, 9)

• Abdullah b. Amr’dan rivayet edildiğine göre, Hz. Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:

“Müslüman, elinden ve dilinden Müslümanların selâmette olduğu (zarar görmediği) kişidir. Muhacir ise Allah’ın yasakladıklarını terk eden kimsedir.” (Buhârî, Îmân, 4)

İslam ve İhsan