Misafiri Uğruna Aç Kalan Sahâbî Neyle Müjdelendi?
Bir sahâbî ve ailesi, kendi açlıklarını göze alıp misafirini doyurdu. Peki Allah Teâlâ onların bu fedakârlığını nasıl mükâfatlandırdı?
Bir şahıs Peygamber Efendimiz’e gelerek:
“–Ey Allâh’ın Rasûlü! Ben açım.” dedi.
Rasûlullâh Efendimiz, hanımlarından birine haber salarak yiyecek bir şeyler göndermesini istedi. Fakat mü’minlerin annesi:
“–Sen’i peygamber olarak gönderen Allâh’a yemin ederim ki, evde sudan başka bir şey yok.” dedi.
MİSAFİRİ İÇİN AÇ KALAN SAHÂBÎ VE AİLESİ NEYLE MÜJDELENDİ?
Diğer hanımlarının da aynı durumda olması üzerine Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- ashâbına dönerek:
“–Bu gece bu şahsı kim misâfir etmek ister?” diye sordu.
Ensâr’dan biri:
“–Ben misâfir ederim, yâ Rasûlâllah!” diyerek o yoksulu alıp evine götürdü. Eve varınca hanımına:
“–Evde yiyecek bir şey var mı?” diye sordu. Hanımı:
“–Hayır, sâdece çocuklarımın yiyeceği kadar bir şey var.” dedi. Sahâbî:
“–Öyleyse çocukları oyala. Sofraya gelmek isterlerse onları uyut. Misâfir içeri girince de lambayı söndür. Biz de sofrada yiyormuş gibi yapalım.” dedi.
Sofraya oturdular. Misâfir karnını doyurdu; onlar da aç yattılar.
Sabahleyin o sahâbî, Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in yanına gitti. Onu gören Rasûl-i Ekrem -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:
“–Allah Teâlâ, bu gece misâfirinize yaptıklarınızdan ziyâdesiyle râzı ve hoşnud oldu.” (Buhârî, Menâkıbu’l-Ensâr, 10; Tefsîr, 59/6; Müslim, Eşribe, 172)
Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 1, Erkam Yayınları
YORUMLAR
-
İlk yorumu yapan siz olun!