Ebu Hanife’nin Helal Kazanç Hassasiyeti Nasıldı?

Ebû Hanîfe Hazretleri’nin helâl kazanç, ticarette dürüstlük, faizden sakınma ve takvâ hassâsiyetinden ibretlik dersler…

Ebû Hanîfe Hazretleri, ticaretle geçinen, hayli servet sahibi, zengin bir kimse idi.

İMÂM-I ÂZAM EBÛ HANÎFE’NİN HELÂL KAZANÇ HASSÂSİYETİ

Ancak daha ziyâde ilimle meşgul olduğundan, ticarî işlerini vekili vasıtasıyla yürütür, kendisi de yapılan ticaretin helâl dâiresi içinde olup olmadığını kontrol ederdi. Bu hususta o kadar hassastı ki bir defasında ortağı Hafs bin Abdurrahmân’ı kumaş satmaya göndermiş ve ona:

“–Ey Hafs! Malda şu şu özürler var. Bunu müşteriye söyle ve şu kadar ucuza sat!” demişti.

Hafs da, malı Hazret’in belirttiği fiyata satmış, ancak ondaki özrü müşteriye söylemeyi unutmuştu. Durumu öğrenen Ebû Hanîfe Hazretleri, Hafs bin Abdurrahmân’a:

“–Kumaşı alan müşteriyi tanıyor musun?” diye sordu.

Hafs, müşteriyi tanımadığını söyleyince Ebû Hanîfe Hazretleri, helâl kazancına leke düşmesi endişesiyle, satılan maldan elde edilen kazancın tamamını sadaka olarak dağıttı.

Hisse:

Bu dünyada malının pâk, âhirette ise yüzünün ak olmasını isteyen bir müʼmin; her türlü ticaret ve alışverişinde helâl ve harama titizlikle dikkat etmelidir.

İşte Ebû Hanîfe Hazretleriʼnin bu hususta gösterdiği takvâ hassâsiyeti, maddî-mânevî ticaretine ziyâdesiyle bereket oldu.

Ayrıca o büyük İmâmʼın fâize bulaşmama hususunda sergilediği hassâsiyet de muhteşemdir. Öyle ki İmâm-ı Âzam Hazretleri, fâize benzer bir durum oluşmasın diye, alacaklısının ağacının gölgesinden dahî istifâde etmemiştir.

Velhâsıl bir müʼmin; sadece ibadet hayatında değil, evinde, sokağında, çarşıda-pazarda, iş yerinde, hayatının her sahasında ve safhasında, İslâmʼın emir ve nehiylerine riâyet etmekle mükellef olduğunu aslâ unutmamalıdır.