Abdülkadir Geylani Hz. ve Sarhoş Kıssası: Allah Kadir midir?

Abdülkâdir Geylânî Hazretleri ile bir sarhoş arasında geçen ibretlik konuşma, Allah’ın kudreti, tövbe ve hidâyet üzerine hangi hakikatleri hatırlatıyor?

Abdülkâdir Geylânî Hazretleri bir gün Bağdat sokaklarında talebeleriyle yürürken yol kenarında oturmakta olan, üstü başı perişan bir sarhoş onu durdurur ve;

ABDÜLKÂDİR GEYLÂNÎ HZ. VE SARHOŞ ARASINDA GEÇEN İBRETLİK KONUŞMA

“‒Ey Abdülkâdir! Allah Kâdir midir, değil midir?” diye sorar.

Hazret-i Şeyh de mütebessim bir çehre ile:

“‒Evet, Kâdirʼdir.” der.

Sarhoş ikinci kez:

“‒Ey Abdülkâdir! Allah Kâdir midir, değil midir?” diye sorar.

Hazret-i Şeyh yine gülümser ve:

“‒Evet, Kâdirʼdir.” der.

Adam üçüncü kez sorar:

“‒Ey Abdülkâdir! Allah Kâdir midir, değil midir?”

Hazret-i Şeyh ise bu sefer gözyaşlarıyla secdeye kapanır ve;

“‒Kâdirʼdir, Kâdirʼdir, Kâdirʼdir!” der.

Sonra talebelerine o sarhoşu götürüp yıkamalarını ve ona ikramda bulunmalarını emreder.

Bu sırlı konuşmaya şahit olan talebeler, Şeyh Hazretleriʼne sarhoşun ne demek istediğini ve onun verdiği cevapların mânâsını sorarlar. Hazret-i Şeyh de şöyle îzah eder:

“‒Birincide bana;

«Allah beni affetmeye Kâdir midir, değil midir?» dedi. Ben de «Kâdirʼdir.» dedim.

İkincide;

«Allah beni, senin yerine koymaya Kâdir midir?» dedi, ben de «Evet, Kâdirʼdir.» dedim.

Üçüncüde ise;

«Allah seni, benim yerime koymaya Kâdir midir?» dedi, ben de korkumdan ağladım ve «Kâdirʼdir, Kâdirʼdir, Kâdirʼdir!» dedim.

Sonra da secdeye kapanıp Allâhʼa, hidâyet nîmetini benden almasın ve âfiyetini üzerimde dâim kılsın, diye duâ ettim.”

Hisse:

Düşünmeliyiz ki belki bugün hâlini beğenmediğimiz niceleri, yarın bizden daha iyi bir hâlde olabilir; biz de onlardan daha kötü bir vaziyete dûçâr olabiliriz.

Dolayısıyla ibâdullâhʼı istihkār ve istihfâf etmek, yani insanları küçümseyip hafife almak, mânevî bir felâkettir, âdeta kalbin kanseridir.

Bunun içindir ki ârif zâtlar; bütün insanları kurtulmuş, kendilerini ise âkıbeti meçhul bir “âciz kul” olarak telâkkî etmişlerdir.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Kıssaların Diliyle Müminlerin Gönül Ufku, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan