İstisnasız bütün sabah namazlarını Peygamber Efendimiz’in ardında kılan Ebu Dücane’nin (r.a.) hemen her sabah namazının ardından alelacele mescidi terk etmesinin, Peygamber Efendimiz’i çok memnun eden sebebi…
Selman-ı Farisi diğer adıyla Selmân-ı Pâk -radıyallâhu anh-; âlim, zâhid, dünyaya değer vermeyen, lüks ve israftan uzak duran, alçak gönüllü, güzel ahlâklı, parlak zekâya sahip, kahraman ve fedâkâr bir sahâbî idi. Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e husûsî bir yakınlığı vardı. Peygamber Efendimiz zamanında fetvâ veren sahâbîlerden biriydi. Hayatı boyunca İslâm’ı bulmak ve onu insanlara öğretmekle meşgul olmuştur. Fârisîlerin ilk müslüman olanıdır.[1]
Hz. Peygamber ashâbını daha fazla fedakârlığa ve düşmana karşı durmaya teşvik ederdi. Ebû Dücâne gibi kahraman ve fedâî sahâbîler hayra koşmakta ölümü bile göze alırlardı.