Şükreden Bir Kul Olmayayım Mı?

Peygamber Efendimizin (s.a.v) şahsî hayatında Allâh’a karşı haşyeti nasıldı?

Peygamber Efendimiz, şahsî hayatında Allâh’a karşı haşyet içinde yaşardı. Peygamberlerin zirvesi olduğu hâlde, ismet sıfatına sahip ve geçmiş-gelecek günahları affedilmiş olduğu hâlde, Allâh’a kullukta çok titizdi, Allah sevgisi ve korkusuyla doluydu.

“Şükreden bir kul olmayayım mı?” buyurarak, ayakları şişinceye kadar her gece kıyamda dururdu. (Buhârî, Tefsîru Sûre [48], 2) Bütün rükünleri uzun uzun edâ ettiği, huşû içinde kıldığı namazlarda, göğsünden kaynayan bir tencerenin sesine benzer sesler gelirdi. (Ebû Dâvûd, Salât, 156-157)

Gökte bir siyah bulut görse; Cenâb-ı Hakk’ın bir kahır tecellîsi olmasından endişe eder, ürperirdi. (Buhârî, Tefsîr, 46/2; Müslim, İstiskā, 16) Sükûtu tefekkür, kelâmı zikirdi. Dilinde dâimâ duâ ve ilticâ vardı.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Yüzakı Dergisi, Yıl: 2025 Ay: Eylül, Sayı: 247

İslam ve İhsan