Şekûr Olan Allah’a Karşı Şükreden Kul Olmak

Bir bardak suya teşekkür eden insan, her nefesi lütuf olan Rabbine karşı nasıl şükretmeli? Nuh -aleyhisselâm- gibi şükreden bir kul olmanın manası nedir?

İnsaf ve iz’an sahibi her insan, kendisine bir bardak su ikrâm edene bile teşekkürü bir vicdan borcu addeder. Fırsat düştüğünde o şahsın iyiliğine muâdil bir iyilikle karşılık verir. Hâl böyleyken insanoğlunun, bütün nîmetlerin asıl ikrâm edeni olan Rabbine karşı alık ve abus kalması; akıl, iz’an ve vicdan dışıdır.

ŞEKÛR OLAN ALLAH’A KARŞI ŞÜKREDEN KUL OLMAK

Öte yandan, Cenâb-ı Hakk’ın nîmetlerine muâdil bir iyilikle karşılık verebilmek de, bütün sermâyesi “hiçlik” olan insanoğlu için mümkün değildir. Fakat Cenâb-ı Hak, sonsuz lûtuf ve merhametiyle bizim en küçük bir hayrımıza bile -ihlâsımız nisbetinde- on mislinden yedi yüz misline kadar fazlasıyla mükâfat vermektedir. Bu, O’nun “Şekûr” sıfatının muktezâsıdır.[1] Âyet-i kerîmelerde buyrulur:

“…Allah çok mükâfat verendir, cezâlandırmakta acele etmeyendir.” (et-Teğâbün, 17)

“…Şüphesiz ki Allah (yapılan hayrı) kabul eder (mükâfâtını bol bol verir) ve (o hayrı) hakkıyla bilir.” (el-Bakara, 158)

Cenâb-ı Hak, kullarının sâlih amellerini ve hamd, sabır, şükür, ihlâs ve takvâ üzere yaşadıkları kulluk hayatlarını kabûl edip onlara kat kat fazlasıyla mükâfatlar vererek “Şekûr” ismini tecellî ettirmektedir. İşte bu ilâhî ahlâktan hisse alabilmek için şükre sarılmak, kâmil mü’minler nazarında müstesnâ bir gönül ufkudur.

Nuh -Aleyhisselâm- Gibi Şükreden Bir Kul Olmanın Manası

Nitekim Nûh -aleyhisselâm- hakkında âyet-i kerîmede şöyle buyrulur:

“…Şunu bilin ki O, çok şükreden bir kul idi.” (el-İsrâ, 3)

Nuh -aleyhisselâm- bir şey yiyip içmesinden elbise giymesine kadar, her hareketinde dâimâ Cenâb-ı Hakk’a hamd ederdi. Giyinirken, yerken, içerken “besmele” çeker; yediğini bitirince veya giydiğini çıkarınca da “elhamdülillâh” derdi. Bunun için Cenâb-ı Hak ona “şükreden bir kul” ismini vermiş ve şükrü teşvik için onun bu fazîletini bütün insanlığa örnek göstermiştir.[2]

Dipnotlar:

[1] Cenâb-ı Hakk’ın azıcık bir tâate -şân-ı ulûhiyyetinin îcâbı olarak- kat kat fazlasıyla ecir lûtfetmesini; Hz. Mevlânâ’nın “Bir Testi Su” hikâyesi çok özlü bir sûrette îzah etmektedir. Tafsîlât için bkz. Osman Nûri Topbaş, Mesnevî Bahçesinden Bir Testi Su, sf. 41, Erkam Yayınları, İstanbul, 2008.

[2] Bkz. İbn-i Hanbel, ez-Zühd, s. 50.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Hak Dostlarının Örnek Ahlakından 2, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan