“Sabah Akşam Tevazu İçinde Yalvararak, Ürpererek ve Sesini Yükseltmeden Rabbini An” Ayeti

“Sabah akşam tevâzu içinde yalvararak, ürpererek ve sesini yükseltmeden Rabbini an. Sakın gafillerden olma!” ayetini nasıl anlamalıyız?

Cenab-ı Hak şöyle buyuruyor:

“Sabah akşam tevâzu içinde yalvararak, ürpererek ve sesini yükseltmeden Rabbini an. Sakın gafillerden olma!” (Arâf sûresi, 205)

Allah Teâlâ sabahın ve akşamın, özellikle gecenin sâkin ve huzurlu saatlerinde son derece sessiz ve insanın sadece kendisinin duyacağı hafif bir sesle, mümkün olduğunca gönül tellerini titreten bir edâ ile kendisini zikretmesini istemektedir. Bütün bu hallerin yanısıra Kâinatın Sahibi’nin büyüklüğü karşısında kendi aczini ve zayıflığını duyarak mütevâzi olması gerektiğini hatırlatmaktadır.

Kaynak: Riyazüs Salihin, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan