Peygamberlere İmanla İlgili Hadisler

Peygamberlere iman etmekle ilgili hadisler...

Ebû Hüreyre’den nakledildiğine göre, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: “Ben dünyada ve ahirette Meryem oğlu İsa’ya insanların en yakın olanıyım. Peygamberler, ataları bir, anneleri ayrı kardeştirler. Dinleri ise tektir.” [Buhârî, Enbiyâ, 48.]

Abdullah b. Mes’ûd’dan rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: “Allah’ın benden önce bir topluma gönderdiği her peygamberin ümmeti içinde havârileri ve sünnetine tâbi olup emirlerine uyan dostları vardır.” [Müslim, Îmân, 80.]

Ebû Hüreyre (r.a.) anlatıyor: (Ensardan bir adamın bir Yahudi ile peygamberlerin hangisinin üstün olduğu konusunda tartıştıklarını öğrenen) Hz. Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- sinirlendi, öyle ki bu hâli yüzüne yansıdı. Ardından şöyle buyurdu: “Allah’ın peygamberlerini birbirlerine üstün tutmayın.” [Buhârî, Enbiyâ, 35; Müslim, Fedâil, 159.]

Ebû Hüreyre’den nakledildiğine göre, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: “Benim ve benden önceki peygamberlerin durumu, bir ev inşa eden kimseye benzer. O kimse evi güzelce yapıp mükemmel hâle getirmiş fakat bir köşede sadece bir tuğla yeri boş kalmıştır. İnsanlar bu evi dolaşırlar, ona hayran olurlar ve şöyle derler: ‘Keşke şu tuğla da yerine konulmuş olsaydı.’” Rasûlullah sözlerine şöyle devam etmiştir: “İşte ben o tuğlayım. Ben peygamberlerin sonuncusuyum.” [Buhârî, Menâkıb, 18.]

Câbir b. Abdullah’ın naklettiğine göre, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: “Benden önceki peygamberlerden hiçbirine verilmeyen beş şey bana verilmiştir: Ben, düşmanımın içine bir aylık mesafeden korku salma yardımına mazhar oldum. Yeryüzü bana mescit ve temiz kılındı, onun için ümmetimden namaz vaktine kavuşan herkes (bulunduğu mekânda) namazını kılıversin. Ganimetler bana helâl kılındı. Her peygamber sadece kendi kavmine gönderilirken ben bütün insanlığa gönderildim. Ve bana şefaat (hakkı) verildi.” [Buhârî, Salât, 56; Müslim, Mesâcid, 3.]

Ebû Hüreyre’den rivayet edildiğine göre, Rasûlullah’a -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, “Hangi amel daha değerlidir?” diye soruldu. O da şöyle cevap verdi: “Allah’a ve Rasûlü’ne imandır.” [Nesâî, Îmân, 1.]

Rebâh b. Abdurrahman’dan, ninesinin şöyle dediği nakledilmiştir: “Rasûlullah’ı -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyururken işittim: Bana iman etmeyen, Allah’a da iman etmemiştir.” [İbn Hanbel, VI, 382.]

Enes b. Mâlik (r.a.) tarafından rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: “Sizden biriniz, beni anne-babasından, çocuğundan ve bütün insanlardan daha çok sevmedikçe iman etmiş olamaz.” [Buhârî, Îmân, 8.]

Enes b. Mâlik’ten rivayet edildiğine göre, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, “Ne mutlu, beni görüp de iman edenlere!” sözünü bir kere söyledi. “Ne mutlu, beni görmeden iman edenlere!” ifadesini ise yedi defa tekrarladı. [İbn Hanbel, III, 155.]

Ebû Cümüa anlatıyor: Bir gün Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- ile beraber yemek yedik. Yanımızda bulunan Ebû Ubeyde b. Cerrâh, “Yâ Rasûlallah! Bizden daha hayırlı biri var mıdır? Biz Müslüman olduk ve seninle birlikte cihad ettik.” diye sordu. Allah Rasûlü şöyle cevap verdi: “Evet, sizden sonra gelecek bir topluluk (sizden daha hayırlı olacaktır). Zira onlar beni görmedikleri hâlde, bana iman edecekler.” [İbn Hanbel, IV, 107; Dârimî, Rikâk, 31.]