Peygamber Efendimiz’in Mescide Gösterdiği Hürmet

Peygamber Efendimiz’in mescid adabına verdiği önem, Mescid-i Nebevî’ye hizmet edenlere gösterdiği vefa ve nebevî hassasiyeti hadisler ışığında anlatılıyor.

Hazret-i Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, son derece rakik ve hassas bir kalbe sahipti.

MESCİDE GÖSTERİLEN HÜRMET VE NEBEVÎ HASSASİYET

Bir gün mescidin kıble duvarında bir tükürük gördü ve o kadar müteessir oldu ki mübârek yüzü bir anda kıpkırmızı kesildi. Ensardan bir kadın hemen kalkarak tükürüğü kazıdı ve oraya güzel bir koku sürdü. Bunun üzerine Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz rahatlayıp;

“–Ne güzel oldu.” buyurdu. (Nesâî, Mesâcid, 35; Bkz. Müslim, Mesâcid, 13)

Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre, siyahî bir kadın Mescid-i Nebevî’yi süpürürdü. Bir ara Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem o kadını göremeyince onun nerede olduğunu sordu.

“–Vefât etti.” dediler. Fahr-i Kâinat Efendimiz;

“–Bana haber verseydiniz ya!” buyurdu. Rasûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem sözüne devamla;

“–Bana mezarını gösterin.” buyurdu. Mezarını gösterdiler. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onun cenaze namazını kıldıktan sonra şöyle buyurdu:

“–Bu kabirler orada yatanlar için zifirî karanlıktır. Üzerlerine kılacağım namaz sebebiyle Allah Teâlâ onların kabirlerini aydınlatır.” (Buhârî, Salât, 72, Cenâiz, 67; Müslim, Cenâiz, 71. Ayr. bkz. Ebû Dâvûd, Cenâiz, 57; İbn-i Mâce, Cenâiz, 32)

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Mü'minin Hayatında Namaz ve Zekât, Yüzakı Yayıncılık

İslam ve İhsan