Osmanlı'da Efendimiz'e Muhabbet Örnekleri

Osmanlı ecdadımızın Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) duyduğu derin muhabbet ve hürmetten bazı örnekler. Osman Nuri Topbaş Hocaefendi anlatıyor.

(Aşağıdaki metin videonun kısa bir özetidir. Vaazın tamamı ve tüm detayları için videoyu izleyebilirsiniz.)

Osmanlı ecdadımızın Peygamber Efendimiz’e (s.a.v.) duyduğu derin muhabbet ve hürmetten bazı örnekler aktarmak istiyorum. Zira onların gönüllerinde Resûlullah sevgisi öyle güçlüydü ki, bu muhabbet hayatın her alanına yansımıştı.

Mesela Sultanahmet Camii’ni yaptıran Sultan I. Ahmed Han, Medine-i Münevvere’deki Ravza-i Mutahhara’nın kandillerinde zeytinyağı yerine gül yağı kullanılmasını emretmiştir. Neden? Çünkü Allah Resûlü’nün huzuruna yakışanı yapmak istiyordu. Yine Osmanlı padişahları, Medine’den gelen mektupları Resûlullah’ın komşularına duydukları saygıdan dolayı ayakta dinlerlerdi. Onlar Mekke ve Medine’de “hâkim” değil, “hadim”, yani hizmetkâr olduklarını bilirlerdi.

Aziz kardeşlerim, Osmanlı toplumunda da bu muhabbetin izlerini görmek mümkündür. Mevlid Kandili adeta bir bayram coşkusuyla kutlanır, dükkanlar kapanır, halka gül şerbeti dağıtılırdı. Sultan II. Abdülhamid Han ise Hicaz demiryolu yapılırken trenin sesi Ravza-i Mutahhara’ya ulaşmasın diye istasyonu uzak bir noktaya kurdurmuştur. Bu, onun gönlündeki edep ve hassasiyetin açık bir göstergesidir.

İşte bütün bu misaller bizlere gösteriyor ki, Osmanlı’nın 620 yıl boyunca ayakta kalmasının sırrı sadece siyaset ya da askeri güç değildir. Asıl sır, edep ve Resûlullah’ın izinden gitme düsturudur.

Rabbim bizlere de o edep ve muhabbetten nasip eylesin. Hayatımızın her alanında Peygamberimizin izinden giden kullar olmayı hepimize lütfeylesin. Âmin.

İslam ve İhsan