Nur Duası

Abdullah Sert Hocaefendi, Resûlullah’ın (s.a.v.) Cenâb-ı Hak’tan nur niyaz ettiği duayı anlatıyor.

PEYGAMBERİMİZİN NUR DUASI

Resûlullah Efendimiz -sallallâhu aleyhi ve sellem-, baştan sona nur olmayı dileyerek şöyle dua ederdi. Allah Resûlü’nün meşhur dualarından biri olan bu niyazı, bizler de Peygamberimizin mübarek dudaklarından döküldüğü için her zaman okuruz, okumalıyız ve okumaya devam etmeliyiz:

“Allâhümme’c‘al fî kalbî nûran, ve fî basarî nûran, ve fî sem‘î nûran, ve ‘an yemînî nûran, ve ‘an yesârî nûran, ve fevkî nûran, ve tahtî nûran, ve emâmî nûran, ve halfî nûran, ve’c‘al lî nûrâ.”

(Meâlen:) “Allah’ım! Kalbimi nurlandır, gözümü nurlandır, kulağımı nurlandır; sağımı nurlandır, solumu nurlandır; üstümü nurlandır, altımı nurlandır; önümü nurlandır, ardımı nurlandır ve benim nurumu artır.” (Buhârî, Deavât, 9; Müslim, Müsâfirîn, 181)

Bu dua, Buhârî’de nakledilen bir hadis-i şeriftir. Yani bu, sevgili Peygamberimiz’in yaptığı meşhur dualardan ve ilticâlarından biridir. Allah Resûlü -sallallâhu aleyhi ve sellem- baştan sona bir nur olduğu hâlde dahi bu duayı çokça yapardı. Özellikle umre ve hac ziyaretlerinde, Sa‘y denilen Safâ ile Merve arasındaki yürüyüş esnasında dua kitaplarında en çok yer alan dualardan biridir. Zaten orada yapılan duaların çoğu, Allah Resûlü’nün yaptığı dualardır.

Bunları sadece tavaf ve sa‘y’a ait dualar olarak düşünmemeli; hayatımızın her anında yapacağımız dualar olarak görmeliyiz. Rabbimiz kalplerimizi nurlandırsın, gözlerimizi nurlandırsın, kulaklarımızı nurlandırsın; sağımızı ve solumuzu nurlandırsın. Üzerimize nur yağdırsın, altımızdan nur fışkırtsın; önümüzü ve ardımızı nurlandırsın ve bizi bütünüyle nur eylesin. Âmin.

İslam ve İhsan