Kalbin Hâli Yüze Nasıl Akseder?

Abdullah Sert Hocaefendi: Kalbin hâli yüze akseder; secde izinden nur saçan mümin yüzleri, kıyamet gününde de rahmetin alameti olacaktır.

Allah kendilerine duâlarda büyük rahmetler versin… Mahmud Sâmi Ramazanoğlu Hazretleri’nin hemen hemen her sohbetinde tekrarladığı bir âyet-i kerime vardı. O âyet şöyledir:

“O gün yüzler vardır ki simsiyah olacaktır. Derisi siyahtır ama yüzü beyazdır; derisi beyazdır ama yüzü siyahtır. Siyahlık-beyazlık deriyle ilgili değildir; yüzün verdiği intiba ile ilgilidir.” (Âl-i İmrân sûresi, 106)

Hakikaten Yahya’nın bir sözü vardı: “Bazı insanların yüzüne bakıyorsun, Nemrut gibi; bazı insanların yüzüne bakıyorsun, melek gibi.” İkisi de aynı yüz… Aynı göz, aynı burun, aynı kulak; fakat bir yüze bakınca gidip kucaklamak istiyorsun, diğerine bakınca, “Aman yâ Rabbi, buradan kurtulayım!” diyorsun. Neticede şekil olarak aynı ama fark ne? Fark, kalbin yüze aksedişi, intibası…

Evet, kalpler güzel olursa ameller de güzel olur; ameller güzel olursa yüze öyle bir güzellik, bir nur akseder. “Nûr-i îmân” onların nurları önlerinde parlar gider. Hazret bu âyetle ilgili olarak sık sık okur, sonra da: “Bir de bunun zıddı olabilirsiniz.” derdi.

O kıyametin dehşetli gününde bazı mücrimler, günahkârlar da simalarından tanınacaklar. Nasıl ki dünya hayatında insanların yüzlerine baktığımızda, zahirî olarak onların bölgesini, hatta milletini söyleyebiliyoruz. Mesela Üsküdar Meydanı’na inseniz, birçok insanın yüzünü gördüğünüzde maddî olarak %90 tutturursunuz: “Bu Karadenizli, bu Orta Anadolulu.” dersiniz.

İnsanlar dünya hayatında yüzlerinden tanınıyorlar. Hatta biraz daha iddialı bir şey söyleyeyim: Üsküdar Meydanı’na inseniz, yanılma payınız vardır; ama kaç insanın yüzünde namazın ve secdenin izi var, kaçında yok, bunu bile tespit edebilirsiniz. Niçin? Çünkü “eseri sücûd” onların simalarında, secdeden dolayı bir güzellik vardır.

Onun için hakikaten Rabbimize dua edelim ki, âhirete vardığımızda melekler bizi yüzümüzden tanısınlar ve:

“–Bu mü’mindir.” desinler.

Evet, âyet-i kerimede buyurulduğu gibi:

“O gün yüzler vardır ki bembeyazdır; yüzler vardır ki simsiyahdır. Önce o yüzleri siyah olanlara denir ki: ‘Siz imandan sonra inkâr mı ettiniz? Öyleyse inkâr ettiğinizin karşılığı olarak azabı tadın bakalım!’ Ama yüzleri bembeyaz olanlar da Cenâb-ı Hakk’ın rahmeti içinde kalırlar ve orada ebedî kalıcıdırlar.”

İslam ve İhsan