Kalbimi Ümitsizlikten Kurtarıp Ümitle Mâmûr Eden Zâtı Tesbîh Ederim

Zünnûn-i Mısrî Hazretleri’nin bir yerde esir iken karşılaştığı sufiden nasihat istemesi üzerine, sufinin kendisine verdiği hikmetli nasihat.

Zünnûn-i Mısrî -rahmetullâhi aleyh- şöyle anlatıyor:

KALBİMİ ÜMİTSİZLİKTEN KURTARIP ÜMİTLE MÂMÛR EDEN ZÂTI TESBÎH EDERİM

“Mukattam dağında esirdim. Bir mağaranın kapısında bir adam şunları söylüyor: ‘Kalbimi ümitsizlikten kurtarıp ümitle mâmûr eden zâtı tesbîh ederim. O’ndan gelen ümitsizlik benden ayrıldı. Bana O’ndan bir ümit geldi de ben böylece ümit sâhibi oldum.’ İbâdetten yorulmuş, zâhitlikten bitkin düşmüş bir hâldeydi. Kendisine sokulup:

ALLAH’TAN ÜMİDİNİ KESMEMEYE BAK!

“Bana nasihat et!” dedim. Şunları söyledi:

“Göz açıp kapayıncaya kadar bile olsa Allah’tan ümidini kesmemeye bak! Sevinçle üzüntüyü bir gör. Allah ile aranı açmaz, vuslata koşarsan kıyâmette gerçek sevinci görürsün.” Biraz daha nasihat etmesini arzu ettiysem de o:

“Bu sana yeter!” diye kestirip attı.

Kaynak: Mehmet Lütfi Arslan, Marifet Meclisleri, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan