Yahya Kemal Beyatlı'nın "ezansız semtler" başlıklı yazısını yorumsuz istifadenize sunuyoruz.
Güzelliklerin görülmesi ve değerlendirilmesi, yeni güzelliklerin ortaya çıkmasına vesîle olurken, görülmemesi var olanların bile yok olup gitmesine sebep olur. Teşekkür, nimetleri ve güzellikleri artırıp geliştirirken, nimeti görmezden gelme anlamındaki nankörlük ise acı sonuçlar doğurur.
Her geçen gün biraz daha yaşlanıyor ve farkında olmadan kesintisiz bir şekilde ölüme doğru yol alıyoruz. Bütün dünyevî varlıklar gibi fânîliğe mahkûm... Gerçek ve sonsuz hayat ise, beşikle tabut arasındaki mesafeye sığmayacak kadar ulvî ve ebedî bir hakikat!.. Böylesine sonsuz bir hayat karşısında dünya hayatı, deryadan bir katre kabîlinden değil midir?