Hiçbir müʼmin, din kardeşlerinin ıztırâbını görüp de “Bana ne!” diyemez. “Onlar tâlihine küssün!” deyip acılarına bîgâne kalamaz. Zira gerçek bir müʼmin; Komşusu açken tok yatamayan, üşüyenler varken ısınamayan, din kardeşleri zor durumdayken huzur bulamayan, ihsan ve ikram etmenin mânevî hazzıyla rûhunu doyuran, muzdariplerin yüzünü güldürmekle huzur bulan, diğergâm, hassas ve fedakâr insandır.