Efendimizin (s.a.v) ümmetinden olma şerefine sahip olmanın şükrü nedir? Resulullah Efendimizin (s.a.v) gönlünde ne vardı? Neyin derdini taşıyordu? Efendimiz yoksula, muhtaca, kimsesizlere karşı nasıl davranırdı? Kıyamette de O'nun ümmetinden olabilmek için yapmamız gerekenler neler? Osman Nuri Topbaş Hocaefendi anlatıyor...
Hazret-i Muhammed (s.a.v.) mîlâdî 571 yılının 20 Nisan’ına tesadüf eden 12 Rabîulevvel Pazartesi sabahı, Güneş doğmadan az evvel Mekke-i Mükerreme’de dünyamızı şereflendirdi. O’nun mübârek soyu Hazret-i İsmâil’in oğlu Kayzar sülâlesinin en şereflisi olan Adnân’a kadar uzanır.[1] Resûlullah, Kureyş kabilesi içinde, hem baba hem de anne yönünden en temiz ve en şerefli bir âileye mensuptur.
Osman Nûri Topbaş Hocaefendi Mü'minin özelliklerinden sonra Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz'e yakınlığı ile kıymetlenmiş şeylerden bahsediyor.