Mü’min, insanların ayıplarını araştıran kimse değil, tesadüfen gördüğü ayıp ve kabahatleri dahi örten olmalıdır. Çünkü bazı kusurlar için, “Şuyûu vukûundan beterdir” denilmiştir. Yani yayılması yapılmasında daha zararlıdır. Bu sebeple Cenâb-ı Hak, ayıpların ve kötülüklerin yayılmasını şiddetle men etmektedir.
İnsanların ayıplarını araştırmamak, hattâ tesâdüfen görülen ayıp ve kabahatleri dahî setretmek, yani örtmek, her mü’minin, beşerî münâsebetlerinde dikkat etmesi gereken mühim bir husustur.