İnsan her an Rabbinin onu gördüğü ve bildiği şuur ve bilgisini taptaze yaşarsa; hem kendisine çeki düzen verir, hem yavrusunun davranışlarını, yaşadıkları imtihanları ve olup bitenleri bu pencereden değerlendirebilir. Velhâsıl dâimî bir kulluk şuuru, sâliha bir anneliğin dayanak noktasıdır.