Yeryüzünde ilk kan, insanların atası olan Hazret-i Âdem’in evlatları arasında dökülmüştü. Böylece “ilk evlat acısı” yaşayan anne de, Havva Anamız olmuştu. O evlâdının birini toprağa, diğerini ise cehenneme yolcu etmiş; iki defa kavrulmuştu. O günden bugüne annelerin gözyaşı hiç kurumadı.
Beyazıd-i Bistâmî Hazretlerinin menakıbı da çok güzeldir. Ne kadar güzel; kaç türlü mevzular var. Dön dolaş, bütün iş insanın kendi benliğini bırakması. Kendi benliğini bıraktı mı insan, işte o zaman kâmil oluyor. Ne kadar kolay halbuki, ama ne kadar da zor benlikten geçmek.