Seherleri İhya: Gecenin Feyzi ve Abdullah bin Ömer (r.a.)

Abdullah bin Ömer’in (r.a.) gördüğü rüya ve Efendimiz’in (s.a.v.) tavsiyesi ışığında, ruhun manevi gıdası olan seherleri ihya etmenin ve teheccüd namazının faziletleri.

Hazret-i Ömer’in oğlu Abdullah -radıyallâhu anhumâ- şöyle anlatır:

ABDULLAH BİN ÖMER’İN (R.A.) KORKUTAN RÜYASI

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’in sağlığında rüya görenler O’na anlatırlardı. Ben de bir rüya görmek ve onu Peygamber Efendimiz’e anlatmayı çok istiyordum. O zaman bekârdım ve mescidde uyurdum. Bir defasında rüyamda iki melek gelip beni aldılar ve Cehennem’e götürdüler. Baktım ki o, kuyu duvarı gibi örülmüş olup kuyununki gibi iki boynuzu vardı. Bir de ne göreyim; orada kendilerini tanıdığım insanlar var. Ben;

“–Cehennem’den Allâh’a sığınırım! Cehennemʼden Allâh’a sığınırım!” diye haykırdım.

O esnâda yanımdaki iki meleğe bir melek daha katıldı ve bana;

“–Sen korkutulmayacaksın.” dedi.

Ben bu rüyayı ablam Hazret-i Hafsa’ya anlattım. O da Peygamber Efendimiz’e anlattı. Rüyayı dinleyen Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:

“Abdullah ne güzel, ne iyi bir adamdır; bir de geceleyin namaz kılmış olsaydı.”

Abdullah bin Ömer’in oğlu Sâlim der ki:

“O günden sonra babam Abdullah, gecenin ancak az bir kısmında uyurdu.”[1]

Hisse:

Cismânî bedenimizin hayâtiyetini devam ettirebilmek için nasıl ki maddî gıdalara ihtiyacımız varsa, rûhânî bünyemizde bulunan mânevî merkezlerin canlılık ve inkişâfı için de ibadet, zikir, istiğfar, tefekkür gibi mânevî gıdalara muhtâcız. Rûhun bu gıdaları alabileceği en feyizli vakitler ise seherlerdir.

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz seherlerde uzun uzun teheccüd namazı kılardı. Hattâ bu namazı, Tebük gibi zorlu seferlerde bile aksatmazdı. Yine Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- seherlerde istiğfârı, zikri, tefekkürü, Kur’ân tilâvetini ve duâyı hiç terk etmezdi.

Öyle ki hastalandığı ve ayağa kalkamayacak kadar tâkatsiz kaldığı zamanlarda dahî, oturarak da olsa seherlerini ihyâ etti. (Ebû Dâvûd, Tatavvu’, 18/1307)

Rasûlullah Efen­di­miz sallallahu aleyhi ve sellem seherlerin gönül feyzinden mahrum kalmayalım diye, hadîs-i şerîflerinde şöyle buyurmuşlardır:

“Ge­ce iba­de­ti­ne dik­kat edi­niz! Çün­kü o, siz­den ön­ce­ki sâ­lih kim­se­le­rin âde­ti­dir. Şüp­he­siz ge­ce iba­de­te kalk­mak, Al­lâh’a yak­laş­ma­ya ve­sî­le­dir. (Bu iba­det) gü­nah­lar­dan alı­koyar, ha­tâ­la­ra ke­fâ­ret olur ve be­den­den dert­le­ri gi­de­rir.” (Tir­mi­zî, De­avât, 101)

“Gecenin öyle bir ânı vardır ki onu yakalayıp da Allah’tan hayırlı bir şey dileyen müslümana, Allah ne dilerse verir.” (Tirmizî, Vitr, 16)

Dipnot:

[1] Buhârî, Ashâbu’n-Nebî, 19.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Kıssaların Diliyle Mü'minin Gönül Ufku, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan