Peygamber Efendimiz’in Hâne-i Saâdetlerinin Sadeliği ve Zühdü
Mal çoğaltma imkânı varken O, neden tavanına el değebilen, kapısı keçeden odaları seçti? Hz. Peygamber’in (s.a.v.) hâne-i saadetlerinin sadeliği, dünyaya zerre kadar değer vermeyişinin sembolü müydü?
Allah Rasûlü’nün hâne-i saâdetleri, son derece sâde idi.
PEYGAMBERİMİZİN HÂNE-İ SAÂDETLERİNİN SADELİĞİ VE ZÜHDÜ
Annesi, Ümmü Seleme vâlidemizin câriyesi olduğu için, çocukluğunu Allah Rasûlü’nün hâne-i saâdetlerine yakın bir çevrede geçiren Hasan-ı Basrî Hazretleri, çocukken Peygamber Efendimiz’in odalarının tavanına elini dokundurabildiğini ifâde etmektedir.[1] Bu ifâdeden hareketle, odaların pek yüksek olmadığı söylenebilir. Efendimiz’in odalarının kapıları ise siyah kıldan yapılmış keçelerden ibâretti.[2]
Tâbiînin büyük imamlarından Saîd bin Müseyyeb, bu odaların Emevîler döneminde yıkılıp Mescid-i Nebevî’ye ilhâk edilmeleri sebebiyle duyduğu teessürünü şöyle ifâde etmiştir:
“Vallâhi bunların aynen bırakılmalarını ne kadar arzu ederdim! Böylece yeni yetişen nesil ve buraları ziyârete gelen insanlar, Allah Rasûlü’nün hayatta ne ile iktifâ ettiğini görürler de, mal çoğaltmaya ve bununla övünmeye rağbet etmezlerdi.” (İbn-i Sa’d, I, 499-500)
Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in daracık evlerde yaşaması, yokluktan değil, dünyâ hayâtına zerre kadar değer vermemesindendi. Sadece ganimet mallarından hissesine düşen hakkını dağıtmayıp elinde tutsa, süslü saraylar ve kâşâneler yaptırabilme imkânına fazlasıyla sâhipti. Ancak O, fakrı ve zâhidâne bir hayâtı, irâdî olarak tercih ediyor, kendi hissesine düşen ganimetleri infâk etmeden de huzur bulamıyordu. Zîrâ Cenâb-ı Hakk’ın “Rahmân” sıfatının kâmil tecellîsi O’nda tezâhür hâlindeydi.
Dipnotlar:
[1]. İbn-i Sa’d, VII, 161; Süheylî, I, 248.
[2]. İbn-i Sa’d, I, 499.
Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 1, Erkam Yayınları
YORUMLAR
Dünya hayatına aldanıyor insanların çoğu.