Neden Tatil Bizi Ferahlatmıyor?

Tatiller neden bizi ferahlatmıyor? Gerçek huzuru tatilde mi, yoksa Hazret-i Peygamber’in (s.a.v.) yolunda mı bulabiliriz?

Günümüzde Müslümanlar ferdîleşti. Allah Rasûlü’nün hiç tatili yoktu. Fakat günümüz insanı, ferdî bir hayat yaşamak istiyor. İki gün koşsa, üç gün bomboş ve âtıl şekilde öylesine zaman geçirmeyi bir ihtiyaç gibi görüyor… Osman Nuri Topbaş Hocaefendi, günümüz insanının bu tutumuna dair düşüncelerini aktarıyor.

TATİLLER NEDEN BİZİ FERAHLATMIYOR?

–Bunlar zamâne rüzgârları. Mânâsız ve hakikatsiz.

İçleri virüs dolu. Çünkü o tür zaman geçirmek, sadece vakti öldürmektir. Oysa hayat bize; «onu boşuna tüketelim, vakit öldürelim» diye verilmedi. Kendisiyle, bugünleri ve yarınları ihyâ ederek ebedî bir dirilik ve dirlik kazanalım diye verildi.

Şunu da görmekteyiz ki; tatil yapmaya gidenler, gidişlerindekinden daha yorgun vaziyette geriye dönüyorlar. Toparlanıp da gayrete gelmeleri epey zaman alıyor.

Allah Rasûlü niye tatil yapmadı? Çünkü; O’nun gerçekleştirdiği her gayret, yaptığı her ibâdet ve sohbet; O’na yorgunluk değil, aksine huzur ve ferahlık sebebiydi. Aynı şekilde gelen ganîmet ve hediyeleri fukarâya, ashâb-ı suffeye ikrâm etmekle kendi açlığını unuturdu.

Gece-gündüz terlese de rûhen ve kalben huzurlu ve ferah bir gönlün, tatile ne ihtiyacı olur? İnsanlar tatili işte o huzura ve ferahlığa ermek için yapıyorlar aslında; fakat, yanlış bir metotla.

Hâlbuki bilmeli ki metafizik hakikat, fiziğin üstündedir. Gönül âlemi huzurluysa bedenler yorulmaz. Eğer ruhlar huzursuzsa, bedenleri gece-gündüz yatırsak da ne çare!

Hiçbir ferahlık oluşmaz. Nitekim başında bin bir iptilâ olan kişiler, en rahat yataklarda bile olsalar, gözlerine sabahlara kadar uyku girmez. Bu bakımdan asıl huzur ve onun nasıl tecellî edeceğini Hazret-i Peygamber’in hayatından etraflıca öğrenmek ve tahsil etmek lâzım. O huzuru, para kazanmak için câzip tatil teklifleri oluşturanların boş reklâmlarından elde edebileceğini ummak sadece nâfile bir aldanıştır. Onların tuzağına kanmamak ve huzuru ancak Hazret-i Peygamber gibi yaşamakta aramak iki cihan için de zarûrîdir.