Kur'ân-ı Kerim'e Karşı 3 Şeye Dikkat Etmeliyiz

Kur'an-ı Kerim'e karşı vazifede üç şeye dikkat edeceğiz.

Birincisi huruf. Yani kıraatsız bir namaz olmaz. Kur'an-ı Kerim'in kaideleri var, tecvit kaideleri var. Bir de harflerin birbirine karışmaması lazım, yoksa mana değişir. Onun için birincisi huruf, yani Kur'an-ı Kerim'in tilavetini öğrenmemiz, öğretmemiz zaruri. Kıraatsiz bir namaz olmaz. Takatin yoksa oturduğun yerde kılarsın; fakat kıraatsız bir namaz olmaz, kılamazsın.

İkincisi hudut, yani Kur'an-ı Kerim'deki emirler ve nehiyler. Bunlara hayatın her safında dikkat edilecek. Cenab-ı Hak, Resulullah Efendimiz'e 23 senede Kur'an-ı Kerim'i indirdi. 23 senede her inen ayet Resulullah Efendimiz tarafından tatbik edildi. Onun için hayatta ibadet, muaşeret, nezaket, zerafet; bilhassa ukubat, haklar ve hukuklar konusunda çok dikkatli olunmalı. Bir ibadetle seviye kazanırsın, Ramazan'la seviye kazanırsın, hacla seviye kazanırsın; ancak yanlış bir halle onları eksiye düşürürsün. Bir dedikodu, gıybet eden kul hakkına girer. Onun karşısındakine, dedikodu ettiğinin hakkını vereceksin veya miras hukukunu Allah'ın taksim ettiği şekilde paylaşmazsın. Yediğin yemekte bir haram meydana gelir, kul hakkı meydana gelir; diğer mirasçının hakkını yemiş olursun. Cenab-ı Hak, Nisa Suresi 14. ayetinde; Allah'ın kaidelerine dikkat etmeyenler için ebedi bir azap vardır, buyurur.

Üçüncüsü hulk (ahlak). Cenab-ı Hak, "En yüce ahlâk üzeresin" (Kalem Suresi, 4. ayet) buyuruyor. Cenab-ı Hak bize bir numune veriyor; en büyük ahlak, Resulullah ahlakı, Kur'an-ı Kerim ahlakı. Resulünün ahlakı Allah'ın ahlakıdır. Demek ki bu ahlaka da kul dikkat edecek. Bunun için kul, "Biz Kur'an'ı varis kıldık" (Fatır Suresi, 32. ayet) buyuruyor. Yani her mümine Kur'an-ı Kerim, Allah'ın mirasıdır; bir faninin mirası değildir.

İnsanlar üç kategoridedir: Birincisi, nefsine zulmedenler (yani yaşamayanlar). Bu hudutların dışında olanlar ve hulkun dışında olanlardır. İkincisi, muktesid (ortada gidenler) olanlardır. Üçüncüsü ise hayratta öne geçenlerdir. Yani yaşayanlar ve yaşatanlar; "...Lâ ḣavfun ‘aleyhim velâ hum yahzenûn(e)" (Yunus suresi 62. ayet) işte onlar o zor günde korkmayacaklar ve üzülmeyeceklerdir.