Hâbil ve Kabil Kıssasından İnfak Dersleri

Hâbil ve Kabil kıssasından infak dersleri: Allah yolunda en güzelini vermenin, ihlâs ve cömertliğin değeri ile kabul edilen amelin ölçüleri anlatılıyor.

Hazret-i Âdem -aleyhisselâm-’ın oğulları Hâbil ile Kābil, Allâh’a birer kurban adamışlardı. O zamanlar kurban, herkesin mesleği îcâbı, elinde bulunan maldan verilirdi. Kurban verilen bu mallar, bir dağ başına konulur, bir müddet sonra gidilip bakıldığında; gökten inen ateş tarafından yakılarak ortadan kaybolan kurbanın, Cenâb-ı Hak tarafından kabul edilmiş olduğu anlaşılırdı.

HÂBİL VE KABİL KISSASINDA KURBANIN KABUL ÖLÇÜSÜ

Sâlih ve müttakî bir kul olan Hâbil’in koyun sürüleri vardı. Hâbil, kurbanlık olarak, sürülerinin içinden en semiz ve gösterişli olan bir koçu seçti.

Kābil ise, ziraatle meşguldü. Fakat gözünü ve gönlünü hırs bürümüş olduğundan, o gaflet içinde gidip cılız buğdaylardan oluşan bir demeti kurbanlık diye ayırdı.

Hâbil ile Kābil, bir müddet sonra, bıraktıkları kurbanları tedkîk etmek için gittiler. Hâbil’in kurban ettiği koçun kabul edilmiş olduğunu; Kābil’in cılız buğday demetinin ise bıraktığı gibi durduğunu gördüler. (İbn-i Sa‘d, I, 36)

Hisse:

Bir gün Hazret-i Âişe Vâlidemiz, kokusu biraz değişmiş bir eti sadaka olarak vermek istemişti.

Rasûl-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz ona:

“Yâ Âişe! Kendin yemediğin bir şeyi tasadduk mu edeceksin?” îkâzında bulundu. (Heysemî, III, 113)

Cenâb-ı Hak da rızâsı uğrunda yapılacak infakların nasıl olması gerektiğini ifade sadedinde, âyet-i kerîmelerde şöyle buyuruyor:

“Ey îmân edenler! Kazandıklarınızın iyilerinden ve rızık olarak yerden size çıkardıklarımızdan hayra harcayın. Size verilse, gözünüzü yummadan alamayacağınız kötü malı, hayır diye vermeye kalkışmayın!..” (el-Bakara, 267)

“Sevdiğiniz şeylerden (Allah yolunda) infâk etmedikçe birrʼe (yani îman, ibadet, ahlâk ve fazîlette hayrın kemâline) eremezsiniz. Her ne infâk ederseniz, Allah onu hakkıyla bilir.” (Âl-i İmrân, 92)