Günahta Yardımlaşmayın!

Maide suresi 2. ayet nasıl ve hangi konu uyarıyor? Fâiz haram olduğu gibi; onun kefili, şâhidi, kâtibi olmak da haramdır. Günahta yardım edenin hükmü nedir?

Ticarette takvâ hassâsiyetinin bir maddesi de, bir günahın işlenmesine yardımcı olmamaktır.

Âyet-i kerîmede buyurulur:

“…İyilik ve takvâda yardımlaşın, günah ve düşmanlıkta yardımlaşmayın!..” (el-Mâide, 2)

Dükkânını; banka, içki satan market ve benzeri gayr-i şer‘î bir işin yapılması için kiraya veren kişi, o günahın işlenmesine yardım etmiş olur.

“–Ben vermesem de nasıl olsa başkası verecek!” gibi lâkırdılar, kişiyi uhrevî vebalden kurtaramaz.

Dînimizde kötülüğe giden yolları kapatmak esastır:

İçki içmek haram olduğu gibi; onu üretmek, üretene yardımcı olmak, satmak, taşımak, servis etmek de haramdır.

Eskiden tütünün zararları yeterince bilinmiyordu. Bugün tıp âlemi, sigara ve benzerlerinin bütün vücuda verdiği ağır tahribatı delilleriyle ortaya koymuştur. Bu bilgiler ışığında fıkıhçılar da, tütün mâmullerinin haram olduğunu kat‘î bir şekilde ifade etmektedir. Çünkü insanı âdetâ tedrîcî olarak intihara götürmektedir. Dolayısıyla tütünün îmâlinden ve ticaretinden de uzak durulmalıdır.

Fâiz haram olduğu gibi; onun kefili, şâhidi, kâtibi olmak da haramdır.

Bunun gibi;

Put, haç, heykel vb. küfür sembollerini; iskambil kâğıdı, zar vb. kumar âletlerini üretmek ve satmak da haramdır.

Giyilmesi uygun olmayan açık saçık kıyafetleri, sokakta giyileceğini bile bile îmâl etmek ve satmak da o günaha ortak olmak demektir.

Bugün kılık kıyafet îmâlâtında, İslâm şahsiyetini korumaya dikkat etmek lâzımdır.

Meselâ;

Tişört ve benzeri kıyafetlerin üzerine yabancı dilde tuhaf ve hattâ bazen de gayr-i ahlâkî yazılar yazılıyor. Meselâ cinsî ahlâksızlıkları öven ifadeler ve şekiller yer alabiliyor. Gençler mânâsını bile bilmeden moda rüzgârıyla bunlara heves ettiriliyor. Hâlbuki yabancı dilden kelimeleri göğsünde veya sırtında sergilemek, bir aşağılık duygusudur.

Bir müslüman, âyet-i kerîmenin ifadesiyle; «küffâra karşı şedit / tavizsiz» bir şahsiyet sergilemelidir. (Bkz. el-Fetih, 29) Her Fâtiha’da; «Gazaba uğrayanların ve dalâlete düşenlerin yoluna» düşmemeyi niyâz ediyoruz.

Dolayısıyla evlâtlarımızın böyle kıyafetlere heves etmemesine bilhassa dikkat edilmelidir. Mâlûm hadîs-i şerifte buyurulur:

“Kim bir kavme benzerse, onlardandır.” (Ebû Dâvûd, Libâs, 4/4031)

“–Böyle istiyorlar; biz de îmâl ediyoruz, satıyoruz. Kimin giydiği bizi alâkadar etmez.” demek bir müslümana yakışmaz.

Çünkü dînimiz bizi bir kötülük gördüğümüzde; gücümüz yetiyorsa elimizle, bertaraf etmekle vazifelendirmiştir.

Gücümüz yetmiyorsa dilimizle, nehy-i ani’l-münker / kötülüğü tenkit etmek ile vazifelendirmiştir.

Söylemeye bile gücümüz yetmeyecek derecede bir imkânsızlık hâli varsa, kalben buğz etmemiz gerekir ki, bu îmânın en zayıf hâlidir.

Bütün bunları yapmayıp kötülüğün yayılmasında çalışmak ile kalpteki îman nasıl bir araya gelebilir?

Hâsılı;

Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in şu îkāzının şümûlüne girmemeye âzamî gayret göstermemiz îcâb eder:

“Öyle bir zaman gelir ki kişi malını helâlden mi, haramdan mı kazandığına hiç aldırış etmez.” (Buhârî, Büyû, 7, 23)

Bu aldırışsızlığın sonu, -Allah muhafaza- îmânı kaybetmekle neticelenir!..

İslam ve İhsan