Cenâb-ı Hak, Bir Toplumdan Râzı Olursa, Mahlûkātın Dahî Davranışları Değişir
Cenâb-ı Hak, bir toplumdan râzı olursa, mahlûkātın dahî davranışları değişir. Rızka bereket gelir. Düşmanın kalbine korku düşer. İşte bu topluma ve liderlere dair kıymetli şahsiyetler ve örnekler...
Dört halîfenin sergiledikleri; adâlet, fazîlet, merhamet ve cömertlikleri, tarih boyunca da zaman zaman bazı takvâlı kullar yaşadılar ve yaşattılar. Bunlardan biri mânevî meziyetlerinden dolayı Beşinci Halîfe diye anılan Ömer bin Abdülaziz -rahmetullâhi aleyh-’tir.
MAHLÛKAT BİLE HUZURLU…
Ümmetin derdini kendi derdi bilen Halîfe’nin ihlâsı, topluma da aksetmişti. Herkes zekâtlarını fazla fazla vererek infak ve hayrat yarışına girdi. Öyle ki bazı şehirlerde zekât verecek fakir-fukarâ bulamadılar.
Onun halka tevzî ettiği şevk ve rûhâniyetle her yerde Kur’ân’a ehemmiyet gösterildi. Hak ve hukuk tevzî edildi. İbâdet ve tâatlere rağbet arttı. Her yeri İslâm ahlâkının huzur, sükûnet ve rûhâniyeti kapladı.
Onun devrinde bütün İslâm beldelerinde nasıl bir feyiz ve rûhâniyet akışının gerçekleştiğini şu sözlerden anlamak mümkündür:
Mâlik bin Dinar -rahmetullâhi aleyh- anlatır:
“Ömer bin Abdülaziz hilâfet makamına geçtiği zaman, dağlardaki çobanlar;
«–İnsanların idaresini sâlih bir kimse üstlendi.» dediler.
Onlara;
«–Bunu nereden bildiniz?» diye soruldu.
Onlar da;
«–Hayvanlar bile huzur ve sükûn içinde…» dediler.”
Musa bin A‘yen -rahmetullâhi aleyh- de şöyle der:
“Ömer bin Abdülaziz halîfe iken Kirman’da koyun güderdim. Halîfe’nin rûhâniyet ve adâletinden dolayı bana koyunlar ile kurtlar âdetâ birlikte dolaşır gibi görünürdü. Bir gece ansızın kurtların koyunlara saldırdığını gördüm. Şaşırdım. Sanki dünya, bütün huzur ve sükûnunu kaybediyor gibiydi. İçimden;
«Şu âdil, Hak dostu Halîfe ölmüş olmalı!» dedim. Araştırdım, Ömer bin Abdülazîz’in o gece vefât ettiğini öğrendim.”
Demek ki;
Cenâb-ı Hak, bir toplumdan râzı olursa, mahlûkātın dahî davranışları değişir. Rızka bereket gelir. Düşmanın kalbine korku düşer.
ÖRNEK ŞAHSİYETLERİN ŞANLI VE FAZÎLET DOLU İSTİKAMETİNDEN YÜRÜYEN NİCE BAHTİYARLAR
Âyet-i kerîmede buyurulur:
“Eğer onlar (…) Rablerinden onlara indirileni gereğince uygulasalardı, şüphesiz hem üstlerinden, hem de ayaklarının altından yerlerdi (yeraltı ve yerüstü servetlerinden istifâde ederek refah içinde yaşarlardı).” (el-Mâide, 66)
Tarihimiz boyunca, saydığımız bu örnek şahsiyetlerin şanlı ve fazîlet dolu istikametinden yürüyen nice bahtiyarlar oldu:
- Fetih şehidlerinin evlerine; kimsenin muttalî olamayacağı, akşamın loş karanlığında erzak götürülsün, diye vakfeden Hazret-i Fatih…
- Muazzam Mısır Seferi’nden dönüşünde; «Halkın alkışlarından dolayı enâniyete kapılmayalım! Gece karanlığında şehre girelim!» diyen Yavuz Sultan Selim Han…
- Yaptırdığı Sultanahmet Camii’nin inşaatında tebdîl-i kıyâfet bir amele gibi çalışan Sultan Birinci Ahmed Hân…
- Özi Kalesi düştüğünde; «Âh evlâtlarım!» diyerek felç olan Birinci Abdülhamid Han…
- Her biri çil çil kubbeler serperek, nice imâretler, çeşmeler, hamamlar, camiler ve dergâhlar yaptıran padişahlar, vezirler…
- Geriye Avrupa saraylarındaki gibi mücevherat bırakmaktansa, sadaka-i câriye hâlinde hâlâ amel defterlerine hasenat yazdıran hayırlar bırakan hanım sultanlar…
Bizler de bütün bu fazîletleri, zaman içinde zaman yaratan Rabbimiz’den yardım isteyerek bir ömür sergilemeye gayret etmeliyiz. Onların kâ‘bına varamasak da, eşiğine ulaşamasak da, o niyette elimizden gelen imkânları Allah yolunda sarf etmeliyiz.
Husûsen;
Hulûlüyle müşerref olduğumuz mübârek üç aylar ve hâssaten Ramazân-ı şerif ikliminde cömertliğimizi, merhametimizi ve fazîlet duygumuzu daha da tezyid etmemiz îcâb eder.
Cenâb-ı Hak, niyetlerimizi, fikirlerimizi ve amellerimizi rızâsıyla te’lîf eylesin. Âhiret gününde; tevessül edebileceğimiz, imdâdımıza yetişecek hayırlar, fedâkârlıklar işleyebilmemizi nasip ve müyesser eylesin!.. Âmîn!..
Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Yüzakı Dergisi, Yıl: 2026 Ay: Şubat, Sayı: 252
YORUMLAR
-
İlk yorumu yapan siz olun!