Abdullah b. Ömer Cemaatle Namaza Neden Çok Önem Verirdi?

Abdullah b. Ömer’in (r.a.) cemaatle namaza verdiği büyük önem, sahabe hassasiyeti ve namaza koşma bilinci rivayetlerle anlatılıyor.

Abdullah bin Ümmü Mektûm radıyallahu anh;

“–Yâ Rasûlâllah! Medine’nin zehirli haşereleri ve yırtıcı hayvanları çoktur. (Ben bu hayvanların zarar vermesinden korkarım, benim cemaate çıkmayıp evde namaz kılmama ruhsat var mı?)” dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem;

“–Hayye ale’s-salâh ve hayye ale’l-felâh’ı işitiyor musun? Öyleyse durma mescide gel.” buyurdu. (Ebû Dâvûd, Salât, 46/553)

ABDULLAH B. ÖMER’İN (R.A.) CEMAATLE NAMAZ HASSASİYETİ

Görüldüğü üzere; Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem, her ne durumda olunursa olunsun, imkânları zorlayarak da olsa cemaate iştirâkin ehemmiyetini vurgulamıştır. Abdullah İbn-i Ömer radıyallahu anh Hazretleri, namaza başlayan kölelerini âzâd ederdi. Dostlarından biri onu uyarma gereği duydu. Kölelerinden bir kısmının sırf âzâd edilmek için camiye gittiğini söyleyince ona şu cevabı verdi:

“–Bizi Allah ile aldatmak isteyenlere aldanmaya (yani tecâhül gösterip, aldanıyormuş gibi yapmaya) râzıyız!”

Abdullah İbn-i Ömer Hazretleri, çeşitli vesilelerle 1000’den fazla köle âzâd etmiştir. (Riyâzu’s-Sâlihîn Tercüme ve Şerhi, I, 139, Erkam Yay. İstanbul 2001)

Abdullah İbn-i Ömer radıyallahu anh, bir gün çarşıda dolaşırken namaz vakti gelmişti. Müslümanların ezanı duyar duymaz tezgâh ve dükkânlarını kapatarak camiye gittiklerini gördü. Bunun üzerine şöyle dedi:

“–Allah Teâlâ’nın; «O erler ki, ticaret de alışveriş de onları Allâh’ı zikretmekten, namazı dosdoğru kılmaktan ve zekâtı vermekten alıkoyamaz. Onlar, kalplerin hâlden hâle girip alt üst olacağı ve gözlerin dehşetten donakalacağı bir günden korkarlar.» (en-Nûr, 37) diye medhettiği kimseler işte bunlardır.” (İbn-i Kesîr, Tefsîr, III, 306; Heysemî, VII, 83)

Cenâb-ı Hak cümlemizi bu erlerden eylesin.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Mü'minin Hayatında Namaz ve Zekât, Yüzakı Yayıncılık

İslam ve İhsan